آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٢ - سخن حضرت زینب به یزید

است؛ یعنی به طور پنهان و ناآشکار میگیریم.وَ یمْکرونَ وَ یمْکرُ اللَّه [١]، وَ مَکروا وَ مَکرَ اللَّه [٢]. در همین جا هم کلمه «کید» دارد:«وَ امْلی لَهُمْ انَّ کیدی مَتینٌ»سخن حضرت زینب به یزید

چون فردا روز ولادت حضرت سیدالشهداء سلاماللَّه علیه است این جمله یادم افتاد.

این مطلب عیناً همان مطلبی است که حضرت زینب سلاماللَّه علیها در مجلس یزید به او میگوید.

در حالی که آن مرد باد به دماغ خودش انداخته بود و این موفقیتهای ظاهری او را سرمست کرده بود و تدریجاً آن خیال برایش پیدا شده بود و این شکست ظاهری امام حسین را یک نوع عنایت خدا به خودش تلقی میکرد (اگر به عقیده او خدایی وجود داشته باشد)، حضرت زینب به او فرمود: تو حالا چون ما را به این وضع میبینی باد به دماغت انداختهای و سینهات را سپر کردهای؛ تو خیال کردهای این یک لطف و عنایتی است از خدا به تو و یک خواری است از خدا برای ما؟ مگر آیه قرآن را فراموش کردهای یزید؟«وَ لا یحْسَبَنَّ الَّذینَ کفَروا أَ نَّما نُمْلی لَهُمْ خَیرٌ لِانْفُسِهِمْ إنَّما نُمْلی لَهُمْ لِیزْدادوا إثْماً» کافران خیال نکنند که اگر ما به آنها مهلت دادهایم این خیر آنها و نعمت است، این یک نقمتی است در پوشش نعمت. اینطور نعمتها، نعمتها به کسانی است که حتی استحقاق اینکه جلوی گناه بیشترشان هم گرفته شود ندارند. مهلت

[١]. انفال/ ٣٠.

[٢]. آلعمران/ ٥٤.