آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٣ - سخن حضرت زینب به یزید

میدهیم که هر چه بیشتر گناه کنند و بیشتر معذب باشند و تو از آن گروه مردم هستی.«وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ» و برای آنها عذابی است که آنها را سخت خوار خواهد کرد؛ عذاب خوارکننده و ذلیلکننده.

امشب و فردا تعلق دارد به حضرت سیدالشهداء سلاماللَّه علیه؛ سوم شعبان و ولادت آن بزرگوار است. اهل ایمان به چنین ولادتی خوشحال و مسرور میشوند، چون میدانیم که- گذشته از هر امر دیگر- پیغمبر اکرم با این ولادت فوقالعاده خوشحال و مسرور شد.شَیعَتُنا مِنّا، خُلِقوا مِنْ فاضِلِ طینَتِنا، یحْزَنونَ لِحُزْنِنا وَ یفْرَحونَ لِفَرَحِنا. خلاصهاش این است که شیعیان ما در حزن ما محزون و در سرور ما خوشحال و مسرور هستند. بنابراین روزی است که امیرالمؤمنین علی علیه السلام و صدّیقه طاهره سلاماللَّه علیها همه در مثل چنین روزی خوشحال و مسرورند. ما شیعیان که ادعای تشیع میکنیم، در این اعیاد بیش از اینها [باید اظهار سرور کنیم] اگرچه شیعیان در ولادت حضرت سیدالشهداء به نسبت اعیاد دیگر- نه به نسبت شایستگی وقت و زمان- بیشتر اظهار سرور و شادمانی میکنند. ولی بیش از اینها لازم است که علائم و آثار و نشانههای این شادمانی در چهره همه ما پیدا باشد و در زندگی ما این علائم و نشانهها ظاهر و بارز باشد.

در آن حدیث فرمود:«انَّ لِلْحُسَینِ مَحَبَّةً مَکنونَةً فی قُلوبِ الْمُؤْمِنینَ» یک محبت پوشیدهای [نسبت به حسین علیه السلام در دلهای مؤمنین هست] (مکنون یعنی در آن سرّ ضمیر، در آن ضمیر باطن و ناآشکار)؛ در آن ضمیر ناآشکار هر مؤمنی محبت حسین بن علی علیه السلام هست. البته در ضمیر ناآشکار و آشکار هر مؤمنی محبت پیغمبر خدا هم هست و باید