آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٣ - تفسیر سوره ملک (٢)

عالم هست، آیا همه قدرتها، اقتدارها، سلطهها در یک نقطه متمرکز است یا متمرکز نیست؟ که اگر در یک نقطه متمرکز باشد، آن نقطه همان دست قدرت الهی است. فرمود:«تَبارَک الَّذی بِیدِهِ الْمُلْک» تمام اقتدارها و سلطهها در نهایت امر در دست او متمرکز است. به تعبیر دیگر- که در نهجالبلاغهآمده است- زمام همه امور به دست اوست، مهار همه امور در دست اوست، و خیال نکنید که یک وقتی چنین امکانی وجود داشته باشد که زمام- العیاذ باللَّه- از دست خدا بیرون برود؛ این امر امکانپذیر نیست و جزء محالات عالم است.

در آیه بعد فلسفه موت و حیات را بیان کرد که این مرگ و زندگی چه فلسفهای دارد؟ این آمدن و رفتن ما انسانها برای چیست؟ فرمود: برای حسن عمل؛ یعنی آنچه که در این بوته آزمایش هدف اوّلی و مقصد اوّلی است این است که انسانها برسند به حسن عمل. نفرمود: به عمل، نفرمود به کثرت عمل، فرمود: به مرحله«احْسَنُ عَمَلًا»، که اینها را توضیح دادیم و تشریح کردیم.

این آیه که آیه سوم است، توصیف دیگری است از خدا. در آیه دوم فرمود:

خداست که نظام مرگ و زندگی را آفریده است، به آن غرض و برای آن مقصد؛ بعد اشارهای به اشیاء دیگر، تقریباً میشود گفت به کل عالم خلقت و طبیعت میکند، میفرماید:«ا لَّذی خَلَقَ سَبْعَ سَمواتٍ طِباقاً» آن خدایی که مُلک و اقتدارها در ید قدرت اوست و زمام امور در دست اوست، همان است که هفت آسمان، هفت سماء آفریده است، هفت سمائی که طباق هستند، یعنی بعضی بر بعض دیگر [احاطه دارند؛] متطابق و طبقه به طبقهاند؛ طبقات هفتگانه آسمانها را آفرید. بعد، از خصوص خلقت طبقات هفتگانه آسمانها صرفنظر میکند،