آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٧ - مفاد آیات

خودش کرد؛ حال «برای جلب رضای بعضی از زنها» یعنی چه؟ آیا به این شکل که مثلًا آن زن تمایلی نداشت و پیغمبر اکرم برای اینکه میل او را جلب کند [این کار را کرد؟] یا نه، تحت فشار اذیت زنهای خودش قرار گرفته بود و برای رهایی از آزار آنها این حلال را بر خودش حرام کرد. از آیات استفاده میشود که این دومی است، چون به دنبال آن فوراً به آن دو زن خطاب میکند: امر شما دائر است میان توبه کردن و ادامه دادن به کار خود. اگر توبه کنید، باید هم توبه کنید که دلهای شما فاسد شده، ولی اگر بخواهید ادامه بدهید (تهدید میکند) خدا به حمایت پیغمبر برمیخیزد.

پس معلوم میشود که مسأله مسأله آزار بعضی از زنها بوده است، آنهم دو زن، چون کلمه«انْ تَتُوبا» دارد. و باز از آیه استفاده میشود که پیغمبر رازی را به یکی از زنها گفت و از او پیمان گرفت که این راز را به کسی نگوید و این زن برخلاف پیمانی که با پیغمبر داشت رفت به آن دیگری- که با یکدیگر خیلی رفیق و دوست بودند- گفت. بعد پیغمبر اکرم به حکم وحی الهی آگاه شد که سرّ میان این دو نفر بازگو شده است. به او فرمود: چرا رفتی این را به او گفتی؟ او تعجب کرد، گفت: چه کسی به تو گفت که من به او گفتهام؟ فرمود: خدای آگاه به من خبر داد که تو این راز را فاش کردهای.

حال در قرآن ضمن اینکه به اصولی در این قضیه تصریح شده است، خصوصیات به ابهام گذاشته شده است: پیغمبر چیزی را به موجب سوگند بر خود حرام کرد، ولی آن چیز چه بود، بیان نشده. پیغمبر به بعضی از زنهای خودش رازی را گفت و او افشا کرد و به دیگری گفت. آن که راز به او گفته شده بود چه کسی بود که به دیگری گفت؟ (ولی اجمالًا معلوم است که رازی بوده است) و راز چه بود؟ این