رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم
(١)
پيشگفتار
٧ ص
(٢)
دريافت علم از ورثه علم حضرت محمد ( ص )
٨ ص
(٣)
در پيدايش تمدن عظيم اسلامى
١٥ ص
(٤)
معجزات قولى سفراى الهى
١٧ ص
(٥)
كلام رفيع ميرداماد در قبسات در معجزه قولى و فعلى
٢٠ ص
(٦)
گفتار بزرگان در بلندى كلمات على ( ع )
٢٢ ص
(٧)
وحدت و كثرت
٢٤ ص
(٨)
وحدت مساوق وجود است
٢٥ ص
(٩)
وحدت در نزد عقل اعرف است و كثرت در نزد خيال
٢٧ ص
(١٠)
تقابل بين وحدت و كثرت
٢٨ ص
(١١)
مضاحات بين وحدت و وجود
٢٨ ص
(١٢)
در افناى وحدت كثرات را , و اطلاقات بسيط
٣١ ص
(١٣)
و اقسام خمسه قيامت عنوان صفحه مضاهات بين وحدت و كثرت و بين مربعات وفقى
٣٣ ص
(١٤)
سخن در بيان مراد از وحدت وجود بقلم حكيم متاله آيه الله رفيعى قدس سره
٣٧ ص
(١٥)
سير آفاقى و انفسى
٤٠ ص
(١٦)
در علم لدنى و كسبى
٤١ ص
(١٧)
مراتب طهارت
٤٢ ص
(١٨)
طهارت ظاهره
٤٢ ص
(١٩)
طهارت باطنه
٤٣ ص
(٢٠)
طهارت سر انسان
٤٤ ص
(٢١)
طهارت خاصه انسان
٤٤ ص
(٢٢)
تبرك به تمسك كلام معجز نظام صادق آل محمد ( ص ) در تفسير طهور
٤٥ ص
(٢٣)
كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه
٤٦ ص
(٢٤)
توحيد از ديدگاه عارف و حكيم
٥١ ص
(٢٥)
اصالت وجود و حقايق متبائنه بودن آن , و اطلاق وجود بر موجودات به تشكيك در نظر مشاء
٥٢ ص
(٢٦)
اعتراض بر قول به طبيعت واجبه بدان نحو كه مشاء پنداشته اند
٥٣ ص
(٢٧)
ايضا تزييف قول به طبيعت وجود خاص واجبى بدان ممشى كه متاخرين از مشاء مشى كرده اند
٥٦ ص
(٢٨)
نفى تشكيك وجود به اصطلاح اهل نظر
٥٨ ص
(٢٩)
ايضا تشكيك وجود به اصطلاح اهل نظر
٥٩ ص
(٣٠)
تميز تشكيك عارف و حكيم
٦١ ص
(٣١)
اعتراض بر مشاء در بيان امتناع افراد ذهنيه و خارجيه داشتن طبيعت واجب
٦٢ ص
(٣٢)
تعين اطلاقى و احاطى واجب تعالى به بيان كمل اهل توحيد
٦٤ ص
(٣٣)
تبرك به تمسك آيات و رواياتى در تعين اطلاقى حق سبحانه و تعالى
٦٦ ص
(٣٤)
مضاهات بين وحدت و عدد در نسب و اضافات
٧٥ ص
(٣٥)
صدور وحدت حقه حقيقيه ظليه از وحدت حقه حقيقيه ذاتيه
٨٣ ص
(٣٦)
اول ما صدر عن الله تعالى و اول ما خلق الله
٨٤ ص
(٣٧)
ماخذ روائى اول ما خلق الله
٨٩ ص
(٣٨)
بيان اقبال و ادبار عقل به حدس راقم در اتحاد نفوس مكتفيه به نفس رحمانى كه عقل بسيط است و صاحب رتبه
٩١ ص
(٣٩)
وحدت حقه حقيقيه ظليه شدن آنها
٩٤ ص
(٤٠)
اهم معارف
٩٩ ص
(٤١)
توحيد متكلمين
١٠٣ ص
(٤٢)
مقاله ابن كمونه در مبدا و معاد , كه متضمن رد شبهه تعدد واجب است
١٠٨ ص
(٤٣)
لقاء الله به برهان صديقين
١١٥ ص
(٤٤)
تفسير كلمه مباركه بسم الله الرحمن الرحيم , از نگارنده
١١٩ ص
(٤٥)
بسم الله الرحمن الرحيم فاتحه الكتاب مهمترين هاى قرآن است
١٢٢ ص
(٤٦)
بسم الله الرحمن الرحيم عارف بمنزله كن الله تعالى است
١٢٣ ص
(٤٧)
تفسير سوره مباركه توحيد , از شيخ عارف حافظ رجب بن محمد برسى حلى
١٣٣ ص
(٤٨)
ماخذ
١٣٩ ص

رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٩٤ - وحدت حقه حقيقيه ظليه شدن آنها

سفر بنما از اين اقبال و ادبار *** به خلق اول آن عقل نكوكار

چو ايزد آفريش در همانحال *** بفرمودش به ادبار و به اقبال

نموده امتثال امر دارا *** كه دائم هست در اقبال و ادبار

حديث ان اول خلق خلقه الله عزوجل العقل را كه از من لا يحضر نقل كرده ايم از نسخه اى نقل كرده ايم كه بدو تاختم آن در محضر مبارك جناب شيخ حر عاملى صاحب وسائل قده قرائت و مقابله تحقيقى شده است و آخر آن به خط مبارك آنجناب باين عبارت مزين است :

بسم الله الرحمن الرحيم انهاه قرائه ومقابله وتحقيقا المولى الجليل الفاضل الصالح مولانا ومحمد ابراهيم بن المولى الاجل الفاضل مولانا محمد نصير وقد اجزت له روايه جميع كتب الحديث عنى عن مشايخى بالطرق المعروفه المذكوره فى محلها والاسانيد المتصله باصحاب العصمه عليهم السلام حرره محمد بن الحسن الحر العاملى فى نصف شهر ربيع الاول ١١٠٢

غرض از اين تاكيد و ابرام اين است كه چون مثل جناب مجلسى قده در مرآه العقول در ورود اول ما خلق الله العقل دفدفه فرموده است , لازم ديده ايم كه ماخذ قابل اعتماد آنرا بعرض برسانيم اين بود تمامت مقالت ياد شده

در اتحاد نفوس مكتفيه به نفس رحمانى كه عقل بسيط است و صاحب رتبه وحدت حقه حقيقيه ظليه شدن آنها

بدانكه در صحف كريمه اهل تحقيق محقق است كه صادر نخستين نفس رحمانى است و آن اصل اصول و هيولاى عوالم غير متناهى و ماده تعينات است و از آن تعبير به تجلى سارى , ورق منشور و وجود منبسط و نور مرشوش نيز مى كنند

والصادر الول هو الوجود العام المفاض على اعيان المكونات ما وجد منها ومالم يوحد مماسبق العلم بوجوده و هذا الوحجود مشترك بين القلم الاعلى الذى هو اول موحد والمسمى ايضا بالعقل الاول وبين سائر الموجودات

قلم اعلى يا عقل اول مخلوق اول است كه يكى از تعينات صادر نخستين است و مطهر اسم شريف مدبر است بلكه پديده تحقيق چنانست كه صدر قونوى در نفحات الهيه