ليالى قدر بود صبح روز چهارشنبه كه روز عرفه بود , از مرحوم حكيم بزرگ ميرزا طاهر تنكابنى كه خود استاد قمشه اى محضر آن جناب را ادراك كرده بود سخن به ميان آمد تا رشته سخن بدينجا رسيد كه فرمود ميرزا طاهر در مازندران صاحب املاك بسيار بود و همه را رضاخان قلدر از او گرفت و حتى قصد كشتن اين عالم به نام را كه حكيمى متبحر بود و خود را افضل اهل عصرش مى دانست , كرده بود كه ذكاء الملك فروغى مؤلف سير حكمت در اروپا كه نخست وزير وقت بود و هم از محضر ميرزا طاهر استفاده علمى مى كرد و تلمذ مى نمود , واسطه شد كه رضاخان از قتل ميرزا طاهر اعراض كرد ولى او را به كاشان تبعيد كرد و در آنجا بيمار شد و جوشها و برآمدگيهاى بسيار در بدنش پيدا شد تا وقتى كه او را به تهران مراجعت دادند كه از همان بيمارى در جوار رحمت الهى بدار السلام آرميد

و نيز فرمود : مرحوم ميرزا طاهر كتابخانه معظمى داشت و بسيار به كتاب علاقه مند بود وقتى به او گفتند خوب است شما هم تاليفى داشته باشيد , در جواب گفت بايد كسى كتاب بنويسد كه مثل من اين همه كتاب نداشته باشد و از آنها بى خبر باشد , من كه در هر فن بخواهم چيزى بنويسم مى بينم در هر موضوعى اين همه كتابهاى معظم و معتبر نوشته اند

و نيز فرمود : مرحوم ميرزا طاهر با بود آن همه ثروت ملكى در مازندران , رضاخان كارش را به جائى رساند كه به فروختن كتابهايش ناچار شده بود و از فروش كتاب ارتزاق مرد ولى قسمت عمده كتابهايش نسخه هاى نفيس خطى بود كه آنها را نفروخت و نگه داشت و بعد از رحلت او فرزندش همه آن كتابها را به كتابخانه مجلس فروخت از آن جمله كتاب ابن كمونه در حكمت بود كه آن نسخه در تصرف من بود و مال من بود و مرحوم ميرزا طاهر از آن نسخه با خبر شد و آنرا توقع نمود و ما هم تقديم نموديم ولى ايشان از ما ابتياع كرد و اين نسخه اكنون در كتابخانه مجلس است

اين بود قسمتى از افادات استاد قمشه اى در آن فرخنده محضر صبح سعادت روز عرفه پس اين كتاب فلسفه ابن كمونه الان در كتابخانه مبارك مجلس كشور جمهورى اسلامى ايران صينت فى حصن و اليها قائم آل طه و بس خليفه الرحمن موجود است

ابن كمونه تلميذ شيخ اشراق شهاب الدين سهروردى است و وفات ابن كمونه ٦٨٣ ه ق بوده است

محض تذكر عرض مى شود كه فصل هفتم مقاله اولى الهيات شفاء در اثبات