رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم
(١)
پيشگفتار
٧ ص
(٢)
دريافت علم از ورثه علم حضرت محمد ( ص )
٨ ص
(٣)
در پيدايش تمدن عظيم اسلامى
١٥ ص
(٤)
معجزات قولى سفراى الهى
١٧ ص
(٥)
كلام رفيع ميرداماد در قبسات در معجزه قولى و فعلى
٢٠ ص
(٦)
گفتار بزرگان در بلندى كلمات على ( ع )
٢٢ ص
(٧)
وحدت و كثرت
٢٤ ص
(٨)
وحدت مساوق وجود است
٢٥ ص
(٩)
وحدت در نزد عقل اعرف است و كثرت در نزد خيال
٢٧ ص
(١٠)
تقابل بين وحدت و كثرت
٢٨ ص
(١١)
مضاحات بين وحدت و وجود
٢٨ ص
(١٢)
در افناى وحدت كثرات را , و اطلاقات بسيط
٣١ ص
(١٣)
و اقسام خمسه قيامت عنوان صفحه مضاهات بين وحدت و كثرت و بين مربعات وفقى
٣٣ ص
(١٤)
سخن در بيان مراد از وحدت وجود بقلم حكيم متاله آيه الله رفيعى قدس سره
٣٧ ص
(١٥)
سير آفاقى و انفسى
٤٠ ص
(١٦)
در علم لدنى و كسبى
٤١ ص
(١٧)
مراتب طهارت
٤٢ ص
(١٨)
طهارت ظاهره
٤٢ ص
(١٩)
طهارت باطنه
٤٣ ص
(٢٠)
طهارت سر انسان
٤٤ ص
(٢١)
طهارت خاصه انسان
٤٤ ص
(٢٢)
تبرك به تمسك كلام معجز نظام صادق آل محمد ( ص ) در تفسير طهور
٤٥ ص
(٢٣)
كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه
٤٦ ص
(٢٤)
توحيد از ديدگاه عارف و حكيم
٥١ ص
(٢٥)
اصالت وجود و حقايق متبائنه بودن آن , و اطلاق وجود بر موجودات به تشكيك در نظر مشاء
٥٢ ص
(٢٦)
اعتراض بر قول به طبيعت واجبه بدان نحو كه مشاء پنداشته اند
٥٣ ص
(٢٧)
ايضا تزييف قول به طبيعت وجود خاص واجبى بدان ممشى كه متاخرين از مشاء مشى كرده اند
٥٦ ص
(٢٨)
نفى تشكيك وجود به اصطلاح اهل نظر
٥٨ ص
(٢٩)
ايضا تشكيك وجود به اصطلاح اهل نظر
٥٩ ص
(٣٠)
تميز تشكيك عارف و حكيم
٦١ ص
(٣١)
اعتراض بر مشاء در بيان امتناع افراد ذهنيه و خارجيه داشتن طبيعت واجب
٦٢ ص
(٣٢)
تعين اطلاقى و احاطى واجب تعالى به بيان كمل اهل توحيد
٦٤ ص
(٣٣)
تبرك به تمسك آيات و رواياتى در تعين اطلاقى حق سبحانه و تعالى
٦٦ ص
(٣٤)
مضاهات بين وحدت و عدد در نسب و اضافات
٧٥ ص
(٣٥)
صدور وحدت حقه حقيقيه ظليه از وحدت حقه حقيقيه ذاتيه
٨٣ ص
(٣٦)
اول ما صدر عن الله تعالى و اول ما خلق الله
٨٤ ص
(٣٧)
ماخذ روائى اول ما خلق الله
٨٩ ص
(٣٨)
بيان اقبال و ادبار عقل به حدس راقم در اتحاد نفوس مكتفيه به نفس رحمانى كه عقل بسيط است و صاحب رتبه
٩١ ص
(٣٩)
وحدت حقه حقيقيه ظليه شدن آنها
٩٤ ص
(٤٠)
اهم معارف
٩٩ ص
(٤١)
توحيد متكلمين
١٠٣ ص
(٤٢)
مقاله ابن كمونه در مبدا و معاد , كه متضمن رد شبهه تعدد واجب است
١٠٨ ص
(٤٣)
لقاء الله به برهان صديقين
١١٥ ص
(٤٤)
تفسير كلمه مباركه بسم الله الرحمن الرحيم , از نگارنده
١١٩ ص
(٤٥)
بسم الله الرحمن الرحيم فاتحه الكتاب مهمترين هاى قرآن است
١٢٢ ص
(٤٦)
بسم الله الرحمن الرحيم عارف بمنزله كن الله تعالى است
١٢٣ ص
(٤٧)
تفسير سوره مباركه توحيد , از شيخ عارف حافظ رجب بن محمد برسى حلى
١٣٣ ص
(٤٨)
ماخذ
١٣٩ ص

رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٠٨ - مقاله ابن كمونه در مبدا و معاد , كه متضمن رد شبهه تعدد واجب است

مقاله ابن كمونه در مبدا و معاد كه متضمن رد شبهه تعدد واجب است و مع ذلك به شبهه ابن كمونه شهرت يافت

به مناسبت پيش آمدن بحث در توحيد متكلمين و شبهه ابن كمونه و رد آن , مقالتى از ابن كمونه در مبدا و معاد را كه در تصرف حقير است به حضور مبارك خواص ارباب علم تقديم مى دارد و چون اين رساله آنانرا بكار آيد نقل آن ناشايست نمى نمايد

صدرالمتالهين در دو جاى اسفار متعرض شبهه ابن كمونه شده است و آن را به براهين حكمت متعاليه رد كرده است يك جا در فصل پنجم منهج ثانى امور عامه اسفار كه معنون به تعبير رجم شيطان است كه پس از ذكر براهين وحدت واجب گويد :

و بها يعنى بتلك البراهين يندفع ما تشوشت به طباع الاكثرين و تبلدت اذهانهم مما ينسب الى ابن كمونه وقدسماه بعضهم بافتخار الشياطين لاشتهاره بابداء هذه الشبهه العويصه و العقده العسيره الحل , فانى قد وجدت هذه الشبهه فى كلام غيره ممن تقدمه زمانا ( ٧٣ )

موضع دوم در فصل ششم موقف اول الهيات اسفار و در آخر اين فصل فرمايد :

ان مبنى تطرق تلك الشبهه على كون الوجود مجرد مفهوم عام كما ذهب صاحب الاشراق ومتابعوه فى ذلك من كافه المتاخرين الانادرا والشبهه مما اوردها هو اولا فى المطارحات تصريحا وفى التلويحات تلميحا ثم ذكرها ابن كمونه وهو من شراح كلامه ف بعض مصنفاته واشتهرت باسمه ولا صراره على اعتباريه الوجود وانه لا عين له فى الخارج تبعا لهذا الشيخ الاشراقى قال فى بعض كتبه ان البراهين التى ذكروها انما يدل على امتناع تعدد الواجب مع اتحاد الماهيه واما اذا اختلفت فلابد من برهان آخر ولم اظفر به الى الان ( ٧٤ )

جناب استاد بزرگوارم مفسر بزرگ قرآنى , عارف واله ربانى , حكيم متاله صمدانى , شاعر مفلق روحانى آيه الله حضرت آقاى حاج ميرزا مهدى محيى الدين الهى قمشه اى رضوان الله عليه در ايام ذى الحجه يكهزار و سيصد و نود و يك هجرى قمرى براى زيارت ستى فاطمه معصومه بنت باب الحوائج الى الله موسى بن جعفر عليهم السلام از تهران به قم تشريف آوردند و بر اين تلميذ دعاگو و ثناگويش نزول اجلال فرمودند كه سه شب و روز بافتخار تشرف محضر مبارك و انور ايشان مباهى بودم كه برايم ايام الله و