رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم
(١)
پيشگفتار
٧ ص
(٢)
دريافت علم از ورثه علم حضرت محمد ( ص )
٨ ص
(٣)
در پيدايش تمدن عظيم اسلامى
١٥ ص
(٤)
معجزات قولى سفراى الهى
١٧ ص
(٥)
كلام رفيع ميرداماد در قبسات در معجزه قولى و فعلى
٢٠ ص
(٦)
گفتار بزرگان در بلندى كلمات على ( ع )
٢٢ ص
(٧)
وحدت و كثرت
٢٤ ص
(٨)
وحدت مساوق وجود است
٢٥ ص
(٩)
وحدت در نزد عقل اعرف است و كثرت در نزد خيال
٢٧ ص
(١٠)
تقابل بين وحدت و كثرت
٢٨ ص
(١١)
مضاحات بين وحدت و وجود
٢٨ ص
(١٢)
در افناى وحدت كثرات را , و اطلاقات بسيط
٣١ ص
(١٣)
و اقسام خمسه قيامت عنوان صفحه مضاهات بين وحدت و كثرت و بين مربعات وفقى
٣٣ ص
(١٤)
سخن در بيان مراد از وحدت وجود بقلم حكيم متاله آيه الله رفيعى قدس سره
٣٧ ص
(١٥)
سير آفاقى و انفسى
٤٠ ص
(١٦)
در علم لدنى و كسبى
٤١ ص
(١٧)
مراتب طهارت
٤٢ ص
(١٨)
طهارت ظاهره
٤٢ ص
(١٩)
طهارت باطنه
٤٣ ص
(٢٠)
طهارت سر انسان
٤٤ ص
(٢١)
طهارت خاصه انسان
٤٤ ص
(٢٢)
تبرك به تمسك كلام معجز نظام صادق آل محمد ( ص ) در تفسير طهور
٤٥ ص
(٢٣)
كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه
٤٦ ص
(٢٤)
توحيد از ديدگاه عارف و حكيم
٥١ ص
(٢٥)
اصالت وجود و حقايق متبائنه بودن آن , و اطلاق وجود بر موجودات به تشكيك در نظر مشاء
٥٢ ص
(٢٦)
اعتراض بر قول به طبيعت واجبه بدان نحو كه مشاء پنداشته اند
٥٣ ص
(٢٧)
ايضا تزييف قول به طبيعت وجود خاص واجبى بدان ممشى كه متاخرين از مشاء مشى كرده اند
٥٦ ص
(٢٨)
نفى تشكيك وجود به اصطلاح اهل نظر
٥٨ ص
(٢٩)
ايضا تشكيك وجود به اصطلاح اهل نظر
٥٩ ص
(٣٠)
تميز تشكيك عارف و حكيم
٦١ ص
(٣١)
اعتراض بر مشاء در بيان امتناع افراد ذهنيه و خارجيه داشتن طبيعت واجب
٦٢ ص
(٣٢)
تعين اطلاقى و احاطى واجب تعالى به بيان كمل اهل توحيد
٦٤ ص
(٣٣)
تبرك به تمسك آيات و رواياتى در تعين اطلاقى حق سبحانه و تعالى
٦٦ ص
(٣٤)
مضاهات بين وحدت و عدد در نسب و اضافات
٧٥ ص
(٣٥)
صدور وحدت حقه حقيقيه ظليه از وحدت حقه حقيقيه ذاتيه
٨٣ ص
(٣٦)
اول ما صدر عن الله تعالى و اول ما خلق الله
٨٤ ص
(٣٧)
ماخذ روائى اول ما خلق الله
٨٩ ص
(٣٨)
بيان اقبال و ادبار عقل به حدس راقم در اتحاد نفوس مكتفيه به نفس رحمانى كه عقل بسيط است و صاحب رتبه
٩١ ص
(٣٩)
وحدت حقه حقيقيه ظليه شدن آنها
٩٤ ص
(٤٠)
اهم معارف
٩٩ ص
(٤١)
توحيد متكلمين
١٠٣ ص
(٤٢)
مقاله ابن كمونه در مبدا و معاد , كه متضمن رد شبهه تعدد واجب است
١٠٨ ص
(٤٣)
لقاء الله به برهان صديقين
١١٥ ص
(٤٤)
تفسير كلمه مباركه بسم الله الرحمن الرحيم , از نگارنده
١١٩ ص
(٤٥)
بسم الله الرحمن الرحيم فاتحه الكتاب مهمترين هاى قرآن است
١٢٢ ص
(٤٦)
بسم الله الرحمن الرحيم عارف بمنزله كن الله تعالى است
١٢٣ ص
(٤٧)
تفسير سوره مباركه توحيد , از شيخ عارف حافظ رجب بن محمد برسى حلى
١٣٣ ص
(٤٨)
ماخذ
١٣٩ ص

رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٤٩ - كلمات قصار تنى چند از مشايخ عظام در معرفت حق سبحانه

و معنى الرؤيه الوارده فى الاخبار العلم , و ذلك ان الدنيا دار شكوك و ارتياب و خطرات فاذا كان يوم القيامه كشف للعباد من آيات الله و اموره فى ثوابه و عقابه ما يزول به الشكوك و يعلم حقيقه قدره الله عز و جل , و تصديق ذلك فى كتاب الله عز و جل : لقد كنت فى غفله من هذا فكشفنا عنك غطائك فبصرك اليوم حديد

مثل آن جناب تفوه بفرمايد كه حقائق صادره از وسائط فيض الهى را به عذر خشيت جهال ترك گفته ايم معجب است وانگهى اگر نيكبختى قابل , بمقامى نائل آيد كه قيامت او قيام كند و كشف غطاء او را حاصل آيد و به همان معنى رؤيت كه افاده فرموده است بلكه به معناى ارفع از آن واصل آيد چه منعى متصور است چرا نفوس مستعده از مادبه ها و مائده هاى آسمانى كه به حقيقت مصاديق نزلا من غفور رحيم اند محروم بمانند , اگر گفتنى نمى بودند گفته نمى شدند , و حضرت شيخ مفيد را بر آن جناب در چند موضع كتاب تصحيح الاعتقادات انتقاداتى است از آن جمله اين كه و ل اقتصر على الاخبار و لم يتعاط ذكر معانيها كان اسلم له من الدخول فى باب يضيق عنه سلوكه

حق سبحانه بدان معنى كه بر وحدت شخصيه ذات مظاهر منزه از حدين تعطيل و تشبيه محقق است , موضوع بحث صحف عرفانيه است , و ان شئت قلت آن حقيقت واحده مطلق وجود است اما مطلقى به اطلاق احدى صمدى عينى از حيث ارتباط او به عالم و انتشاء عالم از او , لذا عارف در عين حال كه گويد :

نديم و مطرب و ساقى همه اوست *** خيال آب و گل در ره بهانه

نيز گويد :

برو اين دام بر مرغ دگر نه *** كه عنقا را بلند است آشيانه

و يا گويد :

عنقا شكار كس نشود دام باز چين *** كاينجا هميشه باد به دست است دام را

اين توحيدى است منزه از تنزيه و تشبيه كه حق توحيد و توحيد حق است نه چنانكه در كتب رائج حكيمان مشاء آمده است كه تنزيهى عين تشبيه است اين كلام كامل مروى از صادق آل محمد ( ص ) است كه : الجمع بلا تفرقه زندقه , والتفرقه بدون الجمع تعطيل و الجمع بينهما توحيد

حكيم متاله مولى على نورى در تعليقاتش بر شرح صدرالمتالهين بر توحيد اصول