معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٧٨

و اگر آنچه در نهاد شماست عيان كنيد يا نهان كنيد خدا شما را براى آن، به حساب مى‌كشد.
حضرت لقمان به فرزند خود مى‌گويد:
«يا بُنَىَّ انَّها انْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فى‌ صَخْرَةٍ اوْ فىِ السَّمواتِ اوْ فىِ الْارْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ انَّ اللَّهَ لَطيفٌ خَبيرٌ» «١» پسرم‌ معاد استدلالى ٨٣ حساب سخت ص : ٨٢ ! اگر به اندازه سنگينى دانه خردلى (كار نيك يا بد) باشد، و در دل سنگى يا در (گوشه‌اى از) آسمانها و زمين قرار گيرد، خداوند آن را (در قيامت براى‌حساب) مى‌آورد، خداوند دقيق و آگاه‌است.
هارون از ابن زياد نقل كرد كه گفت: از امام جعفر صادق (ع) شنيدم (درباره اين آيه:
«قُلْ فَللَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ» «٢» بگو براى خداوند دليل رسا (و قاطع) است) فرمود:
به درستى كه خداوند در قيامت به بنده‌اش مى‌گويد: بنده‌ام! آيا عالم و آگاه بودى؟ پس اگر گفت: آرى، به او مى‌گويد: آيا به آنچه مى‌دانستى عمل كردى؟ و اگر گفت: جاهل و ناآگاه بودم، به او مى‌گويد: چرا ياد نگرفتى تا عمل كنى؟ پس خداوند با او به خصومت (و درشتى) برخورد مى‌كند. اين است حجّت رساى خداوند بر خلقش». «٣» معاوية بن عمار مى‌گويد: از امام جعفر صادق (ع) شنيدم، فرمود:
«همانا مردى از شما در محله مى‌باشد كه خداوند او را در برابر همسايگانش حجت قرار مى‌دهد (و به او احتجاج مى‌كند)، پس به آنها مى‌گويد: آيا فلانى در ميان شما نبود؟ آيا سخنانش را نمى‌شنيديد؟ آيا گريه‌هاى دل شب او را (از ترس خدا) نمى‌شنيديد؟ پس (اين مرد) حجت خدا بر آنهاست» «٤» عبدالْاعلَى‌ مى‌گويد از امام صادق شنيدم كه مى‌فرمود:
«روز قيامت، زن زيبايى كه به خاطر زيبايى‌اش گمراه شده آورده مى‌شود. او مى‌گويد خدايا مرا زيبا آفريدى كه به اين لغزشها افتادم. پس حضرت مريم (ع) را مى‌آورند، از او سؤال مى‌كنند:
تو زيباترى يا مريم؟ ما او را زيبايى داديم ولى او منحرف نشد و مرد زيبايى را كه به خاطر زيبايى‌اش گمراه شده مى‌آورند، او مى‌گويد: خدايا مرا زيبا آفريدى كه به دام زنان گرفتار شدم.