هَلْ مِنْ ذابٍّ يَذُبُّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ‌اللَّه؟ هَلْ مِنْ مُوَحِّدٍ يَخافُ اللَّهَ فينا؟ هَلْ مِنْ مُغيثٍ يَرْجُو اللَّه بِأغاثَتِنا؟ هَلْ مِنْ مُعينٍ يَرْجُواما عِنْدَاللَّهِ فى‌ أِغاثَتِنا؟
آيا كسى هست كه از حرم رسول خدا (ص) دفاع كند؟ آيا خداپرستى بين شما وجود دارد تا درباره ظلمى كه بر ما رفته است از خدا بترسد؟ آيا دادرسى هست كه به فريادرسى ما به خدا دل بسته باشد؟ آيا ياورى هست كه در يارى نمودن ما به خدا اميدوار باشد؟
فرياد و ناله زنان حرم بلند شد، حضرت خودش را جلوى خيمه رساند، به زينب فرمود: كودك خردسالم را بياوريد تا با او وداع كنم، پس آن كودك را به روى دست گرفت، خواست او را ببوسد حرملةبن كاهل تيرى پرتاب كرد كه به گلوى آن كودك اصابت كرد و او را به شهادت رسانيد؛ حضرت به زينب فرمود: او را بگير. «١»
٨- ٢- شهادت فرزندان حضرت زينب‌
قهرمان كربلا زينب كبرى (س) علاوه بر فداكارى‌ها و ايثارگرى‌ها دو تن از فرزندانش را نيز فداى راه برادرش امام حسين (ع) كرد و در روز عاشورا فرزندان آن بانوى بزرگوار به نام‌هاى محمد و عون به شهادت رسيدند. «٢»
٩- ٢- سخن زينب با عمر سعد و لشكريانش در روز عاشورا
مرحوم شيخ مفيد رحمة اللَّه عليه چنين نقل مى‌كند كه: چون روز عاشورا حضرت زينب (س) نگاهش به امام حسين (ع) افتاد كه در محاصره و هجوم دشمنان قرار گرفته، تمام بدنش را تير باران كرده‌اند. كنار خيمه آمد و فرياد برآورد:
واى بر تو اى عمر سعد، آيا حسين كشته مى‌شود و تو تماشا مى‌كنى؟ او جواب زينب را نداد. دوباره زينب (س) فرياد زد: آيا در ميان شما مسلمان پيدا نمى‌شود باز