واى، واى اروپا، آمريكا!! - سيدل، روث؛ گاردنر، ويليام - الصفحة ٢٢
از نصف اين مبلغ و ٢٨ درصد هيچ پولى دريافت نكردند.
چرا مردان كمك هزينهكودك را بطور مرتبپرداخت نمىكنند؟ برخى به دليل ناراحتى از طلاق از پرداخت اين هزينه امتناع مىورزند. برخى با اين كار مىخواهند اعتراض خود را نسبت به ناعادلانه بودن هزينه مقرّر شده اعلام كنند. برخى هم مىخواهند پول خود را صرف تجرّد و آزادى به دست آمده كنند.
بتى لِوينسون[١] وكيلى است كه در نيويورك زندگى مىكند. او تقريباً حدود يك سوم از وقت خود را صرف بررسى قوانين مربوط به ازدواج مىكند. او مىگويد در بيشتر موارد طلاقى كه شاهد بوده به نظر مىرسد كه خيلى ساده اصلًا پول كافى براى اداره دو خانواده وجود نداشته است. اغلب اين زوجين كه مربوط به طبقهمتوسط و بالاتر هستند، پولِ آن را ندارند كه از هم جدا شوند. زن و شوهر هر دو بايد ياد بگيرند كه «در برنامهريزى براى زندگى پس از طلاق انتظارات خود را تعديل كنند.»
در خصوص عدم حمايت مالى، لوينسون احساس مىكند كه بسيارى از مردان، ترجيح مىدهند به يك وكيل، پول بدهند تا پولى براى حمايت از فرزندان و زندگى مشتركشان صرف كنند. يك سناريو اين است، او مىگويد كه: «حال كه همه چيز تمام شده است من ديگر كارى به كار تو ندارم. تو نشانى از يك شكست در زندگى من بودهاى، با بچهها هم كارى ندارم چون آنها هم به اين ازدواج ناموفق و تو مربوط مىشوند.»
[١] -Betty Levinson .