منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٢١ - رواياتى كه به نجاست اهل كتاب استدلال شده است

يا سائر نجاسات عرضى با رختخواب تماس نگرفته باشد ، چه محظور شرعى دارد .
مضمون اين روايت و امثال آن ، چنان كه بعد از اين خواهيم گفت ، يك حكم اجتماعى و سياسى است كه در آن دورانها ، و همچنين در دورانهاى معاصر ، جريان داشته است و آن اينست كه مطابق آيات قرآن مجيد ، اهل كتاب و ساير گروه هاى غير مسلمان با الفت و انسى كه با مسلمانان مى گرفتند منظورشان تخريب ايدهء مسلمين بوده است لذا پيشوايان اسلام از اين گونه مؤانست و الفتها جلوگيرى مى كردند .
سه روايت ديگر هم تقريبا مطابق همين مضامين وسيلهء استدلال به نجاست اهل كتاب مى باشد .
ما مى توانيم دو دليل در نظر بگيريم كه اين روايت را از قابليت استدلال براى نجاست اهل كتاب ساقط مى نمايد :
دليل اول - چه علتى داشته است كه در روايات مزبوره صراحتى در بارهء نجاست ذاتى اهل كتاب ديده نمى شود ؟ با اين كه مسألهء مزبوره فوق العاده با اهميت بوده است كه آيا لزوم اجتناب از اهل كتاب به جهت نجاست ذاتى آنها است يا عرضى ؟