منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٨ - معناى نجس ( با فتح جيم )

به آيهء مزبور استدلال نكرده‌اند ، بلكه در اين باره به اجماعاتى استناد شده است . و اما اگر اندك تتبعى در كلمات فقهاء صورت بگيرد خواهيم ديد كه اين اجماعات مستند به همان آيهء ٢٨ از سورهء توبه مى باشد ، يا حد اقل احتمال اين كه مستند فقهاء در نجاست مشركين آيهء مزبور بوده باشد كافى است كه اجماع از حجيت قانونى ساقط شود ، ولى اگر اجماعات متعددى را كه از فقها نقل شده در نظر بگيريم براى نجاست مشركين مى تواند مدركيت داشته باشد . به اضافهء اين كه گروه زيادى از فقهاى عامه هم از آيه براى عدم طهارت مشركين استفاده كرده‌اند .
آيهء ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . ) شامل اهل كتاب نيست ) * اگر فرض كنيم كه آيهء ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . ) دلالت قطعى بر نجاست مشركين دارد ، دلالتى بر نجاست اهل كتاب ندارد ، اين مدعا مى تواند با سه دليل ثابت شود :
١ - در قرآن مجيد اهل كتاب ( يهود و نصارى و مجوس ) در مقابل مشركين قرار داده شده است از آن جمله :
الف - ( ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَلَا - الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ . . )