منابع فقه - علامه جعفری - الصفحة ٦٣ - كلمهء انفاق

خدا بهترين روزى دهندگان است . » ١٦ - ( ما أَفاءَ الله عَلى رَسُولِه مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّه وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الأَغْنِياءِ مِنْكُمْ ) [١] « آن چه خداوند از مردم شهرها به پيامبر بهره رسانده است ، مال خدا است كه به پيامبر و خويشاوندان و يتيمان و بينوايان و در راه ماندگان تعلق دارد تا مبادا آن مال ، دستخوش گردش در دست توانگرانتان واقع شود . » ١٧ - ( فَاتَّقُوا الله مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنْفِقُوا خَيْراً لأَنْفُسِكُمْ ) [٢] « تا مى توانيد در پيشگاه خدا تقوى داشته باشيد ، فرمان خدا را بشنويد و اطاعت كنيد ، و براى خير و نيكى به خودتان ، انفاق كنيد . » ١٨ - ( وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ . الَّذِي جَمَعَ مالًا وَعَدَّدَه . ) ( يَحْسَبُ أَنَّ مالَه أَخْلَدَه . . ) ( الخ سوره ) [٣] « واى بر نكوهشگر عيبجوى . كه مال مى اندوزد و شماره اش را نگاه مى دارد . گمان مى كند آن مال او را جاودان

[١] حشر ، ٧
[٢] تغابن ، ١٦
[٣] همزه ، ١ تا ٩