احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٢ - ٥- رضايت طرفين؛ مبناى دادوستد
حيض و بدون اينكه پس از پاك شدن همسرش با وى مقاربت كرده باشد و بر آن نيز گواه گيرد، [همسرش را] طلاق دهد ولى طلاق را نيّت نكرده باشد، طلاق او طلاق [واقعى] نخواهد بود.»
٤- همچنين در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمودند:
«لا يجوز طلاق في استكراه».
«طلاق از روى اجبار، صحيح نيست.»
تا اينكه فرمودند:
«وإنّما الطلاق ما اريد به الطلاق من غير استكراه ولا إضرار» [١].
«وامّا طلاقى صحيح است كه در آن اراده طلاق، بدور از اجبار و زيان رسانى، وجود داشته باشد.»
٥- امام صادق عليه السلام مىفرمايند:
«نهى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله عن كسب الغلام الصغير الذي لا يحسن صناعة بيده، فإنّه إن لم يجد سرق» [٢].
«رسول خدا صلى الله عليه و آله از كسب درآمد توسّط پسر بچّهاى كه به تنهايى قادر به انجام كار (كسب درآمد) نيست، نهى كردند، زيرا اگر او كار خود را به درستى انجام ندهد (به درستى كسب درآمد نكند)، به دزدى گرفتار مىشود.»
بزنطى از ابا الحسن عليه السلام در حديثى از پيامر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند
[١] - وسائل الشّيعة، ج ١٥، ابواب مقدّمات الطلاق، باب ٣٧، ص ٣٣١، ح ٤.
[٢] - همان، ج ١٢، كتاب التّجارة، ابواب ما يكتسب به، باب ٣٣، ص ١٨٨، ح ١.