مبانى تشريع اسلامى(3) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٤ - ٥- ابعاد ايمان

ناپذيرند. پس تمامى سامانه‌هاى طبيعى و انسانى كه ما را در برگرفته‌اند سنّتهايى هستند كه بايد به وجود آنها اعتراف كنيم و با آنها هماهنگى يابيم. خداوند متعال مى‌فرمايد:

سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا [١].

«سنّت خدا در ميان كسانى كه از پيش رفته‌اند و هرگز در سنّت خداوند هيچ دگرگونى نيابى.»

سُنَّةَ مَن قَدْ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِن رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيلًا [٢].

«اين سنّت (ما در مورد) پيامبرانى است كه پيش از تو فرستاديم، و هرگز براى سنّت ما تغيير و دگرگونى نخواهى يافت.»

خداوند متعال در بيان بخشى از سنّتهاى خود پيرامون آفرينش آسمانها و زمين مى‌فرمايد:

... مَا تَرَى‌ فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى‌ مِن فُطُورٍ [٣].

«... در آفرينش خداوند رحمان هيچ ناهمگونى و عيبى نمى‌بينى، بار ديگر نگاه كن، آيا هيچ شكاف و خللى مشاهده مى‌كنى؟»

خداوند سبحان در حالى كه به ما تذكّر مى‌دهد، اين سنّتها را در جهان پيرامون ما به اجرا گذاشته و براى ما به كار گرفته است مى‌فرمايد:

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ والْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى‌ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ‌ [٤].

«پروردگار شما خداوندى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [/ شش دوران‌] آفريد؛ سپس به تدبير جهان هستى پرداخت؛ با (پرده تاريك) شب، روز را مى‌پوشاند؛ و شب به دنبال روز، بسرعت در حركت است، و خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد، كه مسخّر فرمان‌