مبانى تشريع اسلامى(3) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٤ - سوم- زندگى
درپيش گرفتن سلامتى و تندرستى عمومى و شخصى بيابيم. اين مفهوم در مسيحيّت در گردشگرى (سياحت) جلوه مىيابد و در اسلام در چهرههاى گوناگونى خودنمايى مىكند كه برجستهترين آنها جهاد است (و اين همان اوج كنش و فاعليت است)، چنانكه در مكاتب اخلاقى نوين (كه كُنش باورى ناميده مىشوند) سهم بسزايى دارد.
نيچه مىگويد: جوهره اخلاق در پويايى فرد جلوه مىيابد و حاكمان پيروز را چه فراوان مىستايد.
«راو» ادّعا مىكند كه تجربه شخصى آدمى را به ارزشهاى والا نزديكتر مىسازد. «بلونديل» معتقد است:
كنش و عمل، اوج ارزشهاست. او معتقد است كه كنش در نتيجه احساس كاستى انسان رخ مىنمايد، و پرداختن به آزادى از نگاه سارتر (اگزستيانسيا ليسم) تعبيرى از همين ديدگاه است.
پيشرفت، همان عاملى كه بسيارى (از جمله كُنت) آن را اصل ارزشها و هدف قانون مىدانند نتيجه ديگر كنش و فعاليّت است.
سان سيمون مىگويد: اصل ارزشها اخلاص در فعاليتى هدفمند و بهره بُردن از منابع زمين به سودِ همگان است و اين بيان ديگرى از پيشرفت است. مكاتب سوسياليست اين انديشه را از سان سيمون الهام گرفتهاند. فلسفه حاكم در آمريكا كه توليد را مقدّس مىشمارد نتيجه مكتب سودگرايى (ويليام جيمز) است كه از جمله آن مىتوان كالونيسيم را به شمار آورد.
در قرآن كريم آمده است: وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ ... [١].
«و در راه خدا آن گونه كه بايد به جهاد برخيزيد ...»
و جهاد را راهى براى هدايت شمرده و مىفرمايد:
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ... [٢].
«آنان كه در راه ما جهاد كردهاند هر آينه راههاى خود را بديشان بنمايانيم ...»
شرط عشق را پيروى به شمار آورده است:
[١] - سوره حجّ، آيات ٧٨.
[٢] - سوره عنكبوت، آيه ٦٩.