مبانى تشريع اسلامى(3) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٦ - ٥- ابعاد ايمان

«پيامبر، خود به آنچه از جانب پروردگارش به او نازل شده ايمان دارد، و همه مؤمنان‌، به خدا، فرشتگانش، كتابهايش و فرستادگانش ايمان دارند؛ (و مى‌گويند:) ميان هيچ‌يك از پيامبرانش فرقى نمى‌نهيم ...»

اين است آن پيمانى كه خداوند از اهل كتاب (اهل علم) گرفته است. خداوند مى‌فرمايد:

وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُم مِن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ ... [١].

«و هنگامى كه خداوند، از پيامبران پيمان مؤكّد گرفت، كه هرگاه كتاب و دانش به شما دادم‌، سپس پيامبرى به سوى شما آمد كه آنچه را با شماست تصديق مى‌كند، به او ايمان بياوريد و او را يارى كنيد ...»

و هنگامى كه بنى اسرائيل با ميثاق خود با خداوند به مخالفت برخاستند در حقيقت از هوى و هوسهاشان پيروى مى‌كردند، زيرا ايمان به حق پاره پاره نمى‌شود. خداوند مى‌فرمايد:

لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلًا كُلَّمَا جَاءَهُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَى‌ أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَفَرِيقاً يَقْتُلُونَ‌ [٢].

«ما از بنى‌اسرائيل پيمان گرفتيم و پيامبرانى برايشان فرستاديم. هرگاه كه پيامبرى چيزى مى‌گفت كه با خواهش دلشان موافق نبود، گروهى را تكذيب مى‌كردند و گروهى را مى‌كشتند.»

بدين سان ايمان به وجود فرشتگانى كه خداوند آنها را براى خلايق گماشته است بخشى از ايمان به حق است. خداوند مى‌فرمايد:

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى‌ قَلْبِكَ ... [٣].

«بگو: كسى كه دشمن جبرئيل باشد (در حقيقت دشمن خداست، چرا كه) او به فرمان خدا، قرآن را بر قلب تو نازل كرده است ...»