مبانى تشريع اسلامى(3) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٥ - ٥- ابعاد ايمان

او هستند. آگاه باشيد كه آفرينش و تدبير (جهان) از آن او (و به فرمان او) است. پر بركت (و زوال‌ناپذير) است خداوندى كه پروردگار جهانيان است.»

چهارم- ايمان به نامهاى نيكوى خدا كه عناوينى برجسته براى سنّتهاى الهى، خطوط اصلى حركت جهان، فعاليت طبيعت و كاركردِ بشرى هستند پس خداوند، عزيز و حكيم است و جهان نشانه عزّت و حكمت خداوندى است او رحمان و رحيم است و نعمتهاى او در زندگى گواه رحمت گسترده و پيوسته اوست و خداوند، توبه‌پذير بخشنده است و حركت انسان به سوى اصلاح، خود دليلى بر توبه‌پذيرى و بخشش خداوندى است.

بدين ترتيب ديگر اسماء خداوندى نيز در طبيعت و در انسان تجلّى مى‌يابد. [١]

پنجم- ايمان به همه رسالتهاى الهى كه ريسمان كشيده شده ميان خدا و خلق اوست، و يادآور نعمتها، و نشانه‌هاى خداست، و شيوه‌هايى براى زندگى بشر، و راههاى رسيدن به آرامش و صراط مستقيم به سوى خشنودى و فردوسِ مقام كبريايى است. پس اگر ايمان به حق، معيار موضعگيريهاى انسان است، ديگر بر انسان روانخواهد بود كه ميان يك حق و حقّ ديگر، تحت تأثير هوى و هوسهاى نژادپرستى، يا تعصّب قومى، يا حزب گرايى قبيله‌اى و نظاير آن، تفاوت نهد. خداوند مى‌فرمايد:

فَإِن آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهتَدَوا وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ... [٢].

«اگر به آنچه شما ايمان آورده‌ايد آنان نيز ايمان بياورند هدايت يافته‌اند، و اگر پيچى كنند، از حق جدا شده‌اند ...»

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِن رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كَلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِن رُسُلِهِ ... [٣].