اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٠ - جمع الجمع

٣- فعلة مانند دخنه و درّة

٤- فعله مانند بقرة و شجرة

٥- فعلة مانند كلمة و نبقة

٦- فعلة مانند عنبة و حدأة

٧- فعلة مانند سمره‌

٨- فعله مانند هدبة و بسرة

٩- فعله مانند عشره و طبة.

و امّا از غير ثلاثى اگر از آن مفرد اراده كنند با تاء استعمال مى‌نمايند و اگر جمع مقصود باشد بدون تاء آورند مانند نعام و نعامه- سفرجل و سفرجله.

جمع الجمع‌

جمع الجمع كه از آن به جمع منتهى الجموع نيز تعبير ميكنند عبارتست از صيغه جمعى كه مفرد آن نيز بصيغه جمع باشد.

و بعبارت ديگرى جمعى كه دو مرتبه يا بيشتر جمع بسته شده باشد و به تعبير بهتر جمعى استكه نتوان آنرا براى بار ديگر جمع بست مانند: بيوتات كه مفرد آن بيوت كه آن نيز جمع بيت ميباشد يا ايادي كه جمع ايدي و آن نيز جمع يد ميباشد.

تبصره‌

براى وزن اين جمع قاعده و ضابطه‌اى در دست نيست كه بتوان تمام موارد يا غالب آنها را بر آن تطبيق كرد بلكه وزن اين جمع سماعى است و بايد از اهل لسان شنيده شود ولى در عين حال براى آن اوزان غالبى ذكر شده‌