اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٣ - صرف فعل مضارع از باب افعال

صرف فعل ماضى از باب افعال‌

/ اكرم/ احسان كرد يك مرد غائب در زمان گذشته‌

مذكر غائب/ اكرما/ احسان كردند دو مرد غائب در زمان گذشته‌

/ اكرموا/ احسان كردند مردان غائب در زمان گذشته‌

/ اكرمت/ احسان كرد يك زن غائب در زمان گذشته‌

مؤنث غائب/ اكرمتا/ احسان كردند دو زن غائب در زمان گذشته‌

/ اكرمن/ احسان كردند زنان غائب در زمان گذشته‌

/ اكرمت/ احسان كردى تو يك مرد حاضر در زمان گذشته‌

مذكر حاضر/ اكرمتما/ احسان كرديد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته‌

/ اكرمتم/ احسان كرديد شما مردان حاضر در زمان گذشته‌

/ اكرمت/ احسان كردى تو يك زن حاضر در زمان گذشته‌

مؤنث حاضر/ اكرمتما/ احسان كرديد شما دو زن حاضر در زمان گذشته‌

/ اكرمتنّ/ احسان كرديد شما زنان حاضر در زمان گذشته‌

متكلم وحده/ اكرمت/ احسان كردم من در زمان گذشته‌

متكلم مع الغير/ اكرمنا/ احسان كرديم ما در زمان گذشته‌

صرف فعل مضارع از باب افعال‌

/ يكرم/ احسان ميكند يكمرد غائب در زمان حال يا آينده‌

مذكر غائب/ يكرمان/ احسان مى‌كنند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

/ يكرمون/ احسان ميكنند مردان غائب در زمان حال يا آينده‌

/ تكرم/ احسان مى‌كند يكزن غائب در زمان حال يا آينده‌

مؤنث غائب/ تكرمان/ احسان مى‌كنند دو زن غائب در زمان حال يا آينده‌