اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢ - مصدر نوعى و غير نوعى

دحرجة، دحراج» در اين قسم از ابواب اگر بخواهيم مصدر مرّه بنا كنيم مصدرى را كه از مصادر ديگر اشهر و اعرف است مصدر مرّه قرار ميدهيم مثلا در باب دحرج ميگوئيم دحرجت دحرجة و در باب مفاعله ميگوئيم ضاربت زيدا مضاربة و در باب تفعيل ميگوئيم صرّفت تصريفا.

٤- مصدر نوعى و غير نوعى‌

مصدر نوعى آنستكه دلالت كند بر نحوه واقع شدن فعل و در حقيقت صفت فعل را از اين حيث معيّن ميكند مثلا مى‌گوئيم جلست جلسة العبيد « نشستم ماننده بنده‌گان».

و آن بر وزن فعله « بكسر فاء» مى‌آيد چنانچه ذكر شد.

و غير نوعى آنست كه اينچنين نباشد مانند سائر مصادريكه قبلا ذكر شد.

و غير نوعى آنست كه اينچنين نباشد مانند سائر مصادريكه قبلا ذكر شد.

تمرين‌

در احاديث ذيل كه از كتاب شريف نهج البلاغه نقل مى‌شود مصادر را تعيين كرده و بيان كنيد از چه قسم هستند؟

١-

الايمان معرفة بالقلب و اقرار باللّسان و عمل بالاركان‌

« ايمان عبارتست از شناختن بدل و اعتراف بزبان و عمل كردن با اعضاء».

٢-

اتّقو اللّه تقيّة من شمّر تجريدا وجدّ تشميرا

« از خدا بترسيد بنحو كسى كه دامن همّت بكمر زده و خود را تنها ساخته و سعى كرده».

٣-

السّخاء ما كان ابتداء فامّا ما كان عن مسئلة فحياء و تذمّم‌

« بخشش آنستكه بى‌درخواست باشد و امّا آنكه بعد از درخواست باشد شرمندگى و سرزنش است».