اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٣ - صرف امر حاضر معلوم از ناقص واوى ادع

صرف امر غائب مجهول از ناقص واوى ليدع‌

/ ليدع/ بايد خوانده شود يك مرد غائب در زمان حال‌

مذكر/ ليدعيا/ بايد خوانده شوند دو مرد غائب در زمان حال‌

/ ليدعوا/ بايد خوانده شوند مردان غائب در زمان حال‌

/ لتدع/ بايد خوانده شود يك زن غائب در زمان حال‌

مؤنث/ لتدعيا/ بايد خوانده شوند دو زن غائب در زمان حال‌

/ ليدعين/ بايد خوانده شوند زنان غائب در زمان حال‌

صرف امر حاضر معلوم از ناقص واوى ادع‌

/ ادع/ بخوان تو يك مرد حاضر در زمان حال‌

مذكر/ ادعوا/ بخوانيد شما دو مرد حاضر در زمان حال‌

/ ادعوا/ بخوانيد شما مردان حاضر در زمان حال‌

/ ادعى/ بخوان تو يك زن حاضر در زمان حال‌

مؤنث/ ادعيا/ بخوانيد شما دو زن حاضر در زمان حال‌

/ ادعنّ/ بخوانيد شما زنان حاضر در زمان حال‌

ادع- در اصل تدعو بود خواستيم از آن امر حاضر بنا كنيم تاء كه علامت مضارع بود از اولش برداشتيم و چون بعد از آن ساكن بود بعين الفعلش نگاه كرديم مضموم بود لذا يك همزه وصل مضمومه در اولش درآورده و آخرش را بجزمى ساقط كرديم شد ادع.