اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٢ - صرف امر غائب مجهول از باب افعلال

/ ليحرنجما/ بايد مورد اراده كارى واقع شوند دو مرد در زمان حال‌

/ ليحرنجموا/ بايد مورد اراده كارى واقع شوند مردان در زمان حال‌

صرف امر بصيغه از باب افعنلال‌

/ لتحرنجم/ مورد اراده كارى واقع شو تو يك مرد در زمان حال‌

لتحرنجما/ مورد اراده كارى واقع شويد شما دو مرد در زمان حال‌

/ لتحرنجموا/ مورد اراده كارى واقع شويد شما مردان در زمان حال‌

صرف ماضى مجهول از باب افعلّال‌

/ اقشعرّ به/ البته لرزيده شد يك مرد در زمان گذشته‌

/ اقشعرّ بهما/ البته لرزيده شدند دو مرد در زمان گذشته‌

/ اقشعرّ بهم/ البته لرزيده شدند مردان در زمان گذشته‌

تذكار: اقشعرّ به در اصل اقشعّرّ بود خواستيم آنرا مجهول كنيم چون لازم بود اوّل آنرا بواسطه حرف جرّ متعدى كرديم شد اقشعّرّ به سپس حرف اوّل و سوّم را ضمّه داده و ماقبل آخر را كسره داديم كسره داديم شد اقشعرّ به.

صرف مضارع مجهول از باب افعلّال‌

/ يقشعرّ به/ البته لرزيده ميشود يك مرد در زمان حال يا آينده‌

/ يقشعرّ بهما/ البته لرزيده ميشوند دو مرد در زمان حال يا آينده‌

/ يقشعرّ بهم/ البته لرزيده ميشوند مردان در زمان حال يا آينده‌

صرف امر غائب مجهول از باب افعلّال‌

/ ليقشعرّ به/ البته بايد لرزيده شود يك مرد در زمان حال‌