اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٦ - قاعده نافعه

ياد گرفته‌اند و بآنها معرفت دارند زيرا معرفت همانا فهم روايت است و بواسطه فهميدن روايات مؤمن به نهايت درجه ايمان ميرسد.

٢-

عن الباقر عليه السلام: من صنع مثل ما صنع اليه فانّما كافى و من اضعف كان شاكرا.

ترجمه: حضرت باقر عليه السلام در بيان معناى شكر و مكافاه فرمودند: كسيكه بجاى آورد مانند آنچه كه برايش بجاى آورده شده پس فعلش مكافاه است و كسيكه ضعيف‌تر و خفيف‌تر بجاى آورد فعلش شكر است.

٣-

عن الصادق عليه السلام: انّما الشّكوى ان تقول: لقد ابتليت بما لم يبتل به احد او تقول لقد اصابنى مالم يصب احدا و ليس الشّكوى ان تقول سهرت البارحه و حممت اليوم و نحو هذا.

ترجمه: امام صادق عليه السلام در بيان معناى شكايت و شكوه فرمودند: شكوه اين است كه بگوئى مبتلا شدم بحادثه ايكه هيچكس بآن گرفتار نشده يا بگوئى بلائى بمن رسيده كه به احدى نرسده است و امّا اگر بگوئى شب گذشته بيدار ماندم و امروز تب‌دار بودم و نظير اين كلامات آنرا شكوه و شكايت نمى‌گويند.

٤-

عن الصادق عليه السلام: ايّاكم و الكذب المفترع قيل له و ما الكذب المفترع قال ان يحدّثك الرّجل بالحديث فترو يه عن غير الذّى حدّثك به.

ترجمه: امام صادق عليه السلام در بيان معناى كذب مفترع فرمودند: بپرهيزيد از كذب و دروغ مفترع عرض شد محضر مباركش كه كذب و دروغ مفترع چيست فرمودند اينكه شخصى براى شما نقلى و حديثى بگويد پس شما آنرا براى شخصى نقل كنيد و اسنادش را بغير آنكسى دهيد كه اوّل براى‌