اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٨ - صرف امر حاضر از باب تفعل

/ يتعهّدن/ بذمّه ميگيرند زنان غائب در زمان حال يا آينده‌

/ تتعهّد/ بذمّه ميگيرى تو يكمرد حاضر در زمان حال يا آينده‌

مذكر حاضر/ تتعهّدان/ بذمّه ميگيريد شما دو مرد حاضر در زمان حال يا آينده‌

/ تتعهّدون/ بذمّه ميگيريد شما مردان حاضر در زمان حال يا آينده‌

/ تتعهّدين/ بذمّه ميگيرى تو يكزن حاضر در زمان حال يا آينده‌

مؤنث حاضر/ تتعهّدان/ بذمّه ميگيريد شما دو زن حاضر در زمان حال يا آينده‌

/ تتعهّدن/ بذمّه ميگيريد شما زنان حاضر در زمان حال يا آينده‌

متكلم وحده/ اتعهّد/ بذمّه ميگيرم من در زمان حال يا آينده‌

متكلم مع الغير/ نتعهّد/ بذمّه ميگيريم ما در زمان حال يا آينده‌

صرف امر غائب از باب تفعّل‌

/ ليتعهّد/ بايد بذمّه بگيرد يكمرد غائب در زمان حال‌

مذكر/ ليتعهّدا/ بايد بذمّه بگيرند دو مرد غائب در زمان حال‌

/ ليتعهّدوا/ بايد بذمّه بگيرند مردان غائب در زمان حال‌

/ لتتعهّد/ بايد بذمّه بگيرند دو زن غائب در زمان حال‌

مؤنث/ ليتتعهّدا/ بايد بذمّه بگيرند دو زن غائب در زمان حال‌

/ ليتعهّدن/ بايد بذمّه بگيرند زنان غائب در زمان حال‌

متكلم وحده/ لاتعهّد/ بايد بذمّه بگيرم من در زمان حال‌

متكلم وحده/ لاتعهّد/ بايد بذمّه بگيرم من در زمان حال‌

متكلم مع الغير/ لنتعهّد/ بايد بذمّه بگيريم ما در زمان حال‌

صرف امر حاضر از باب تفعّل‌

/ تعهّد/ بذمّه بگير تو اى مرد حاضر در زمان حال‌

مذكر/ تعهّدا/ بذمّه بگيريد شما اى دو مرد حاضر در زمان حال‌