اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٧ - مشتقات باب امر يامر

ماضى معلوم/ ارز/ گرفته و در هم بود يك مرد غائب در زمان گذشته‌

ماضى مجهول/ ارز/ گرفته و در هم شد يك مرد غائب در زمان گذشته‌

مضارع معلوم/ يارز/ گرفته هست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

مضارع مجهول/ يورز/ گرفته ميشود يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

امر غائب معلوم/ ليارز/ بايد گرفته باشد يك مرد غائب در زمان حال‌

امر غائب مجهول/ ليورز/ بايد گرفته شود يك مرد غائب در زمان حال‌

امر حاضر معلوم/ ائرز/ گرفته باش تو يك مرد حاضر در زمان حال‌

امر حاضر مجهول/ لتورز/ گرفته شو تو يك مرد حاضر در زمان حال‌

نهى/ لايارز/ نبايد گرفته باشد يك مرد غائب در زمان حال‌

جحد/ لم يارز/ گرفته نبوده است يك مرد غائب در زمان گذشته‌

نفى/ لا يارز/ گرفته نيست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

استفهام/ هل يارز/ آيا گرفته است يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

اسم فاعل/ آرز/ يك مرد گرفته و درهم‌

اسم مفعول/ ماروز/ يك مرد گرفته شده‌

مصدر/ الارز/ گرفتگى و در هم بودن‌

مشتقات باب امر يامر

ماضى معلوم/ امر/ فرمان داد يك مرد غائب در زمان گذشته‌

ماضى مجهول/ امر/ فرمان داده شد يك مرد غائب در زمان گذشته‌

مضارع معلوم/ يامر/ فرمان ميدهد يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

مضارع مجهول/ يومر/ فرمان داده ميشود يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

امر غائب معلوم/ ليامر/ بايد فرمان بدهد يك مرد غائب در زمان حال‌