اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٧ - صرف فعل مضارع از باب افعيلال

صرف فعل ماضى از باب افعيلال‌

/ احمارّ/ بسيار سرخ بود يك مرد غائب در زمان گذشته‌

مذكر غائب/ احمارّا/ بسيار سرخ بودند دو مرد غائب در زمان گذشته‌

/ احمارّوا/ بسيار سرخ بودند مردان غائب در زمان گذشته‌

/ احمارّت/ بسيار سرخ بود يك زن غائب در زمان گذشته‌

مؤنث غائب/ احمارّتا/ بسيار سرخ بودند دو زن غائب در زمان گذشته‌

/ احماررن/ بسيار سرخ بودند زنان غائب در زمان گذشته‌

/ احماررت/ بسيار سرخ بودى تو يك مرد حاضر در زمان گذشته‌

مذكر حاضر/ احماررتما/ بسيار سرخ بوديد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته‌

/ احماررتم/ بسيار سرخ بوديد شما مردان حاضر در زمان گذشته‌

/ احماررت/ بسيار سرخ بودى تو يك زن حاضر در زمان گذشته‌

مؤنث حاضر/ احماررتما/ بسيار سرخ بوديد شما دوزن حاضر در زمان گذشته‌

/ احماررتنّ/ بسيار سرخ بوديد شما زنان حاضر در زمان گذشته‌

متكلّم وحده/ احماررت/ بسيار سرخ بودم من در زمان گذشته‌

متكلّم مع الغير/ احماررنا/ بسيار سرخ بوديم ما در زمان گذشته‌

صرف فعل مضارع از باب افعيلال‌

/ يحمارّ/ بسيار سرخ مى‌باشد يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

مذكر غائب يحمارّان/ بسيار سرخ مى‌باشند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

/ يحمارّون/ بسيار سرخ مى‌باشند مردان غائب در زمان حال يا آينده‌

/ تحمارّ/ بسيار سرخ مى‌باشد يك زن غائب در زمان حال يا آينده‌

مؤنث غائب/ تحمارّان/ بسيار سرخ مى‌باشند دو زن غائب در زمان حال يا آينده‌