اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٦ - مشتقات ناقص واوى از باب رضى يرضى

داعيان- در اصل داعوان بود واو ماقبل مكسور بياء قلب شد داعيان شد.

صرف اسم مفعول از ناقص واوى مدعوّ

/ مدعوّ/ يك مرد خوانده شده‌

مذكر/ مدعوّان/ دو مرد خوانده شده‌

/ مدعوّون/ مردان خوانده شده‌

/ مدعوّه/ يك زن خوانده شده‌

مؤنث/ مدعوّتان/ دو زن خوانده شده‌

/ مدعوّات/ زنان خوانده شده‌

مشتقات ناقص واوى از باب رضى يرضى‌

ماضى معلوم/ رضى/ خوشنود بود يك مرد غائب در زمان گذشته‌

ماضى مجهول/ رضى/ خوشنود شد يك مرد غائب در زمان گذشته‌

مضارع معلوم/ يرضى/ خوشنود هست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

مضارع مجهول/ يرضى/ خوشنود ميشود يك مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

امر غائب معلوم/ ليرض/ بايد خوشنود باشد يك مرد غائب در زمان حال‌

امر غائب مجهول/ ليرض/ بايد خوشنود شود يك مرد غائب در زمان حال‌

امر حاضر معلوم/ ارض/ خوشنود باش تو يك مرد حاضر در زمان حال‌

امر حاضر مجهول/ لترض/ خوشنود شو تو يك مرد حاضر در زمان حال‌

نهى/ لايرض/ نبايد خوشنود باشد يك مرد غائب در زمان حال‌