اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٧٠

١٠- واو و ياء در صورتيكه بعد از الف زائده واقع شده و در آخر كلمه باشند به همزه قلب ميشوند همچون كساء و رداء.

اسكان و برخى از موارد آن‌

واو و ياء را در باب يغزو و يرمى در حال رفعى و در غازى و رامى در حالت رفع و جرّ ساكن مى‌كنند.

حذف و برخى از موارد آن‌

واو و ياء را در مثل يغزون و يرمون و اغزنّ و اغزنّ و ارمنّ و ارمنّ حذف مى‌كنند.

و در كلمات يد و دم و اسم و ابن و اخ لام الفعل سماعا حذف شده.

ابدال و حروف آن‌

آنست كه حرفى را بجاى حرف ديگر قرار دهند و حروف آن چهارده ميباشد كه در اين عبارت تمام جمع مى باشند: انصت يوم جدّ طاه زلّ و چون مآل اين قاعه بقلب مى‌باشد صلاح در اين ديده شد كه سخن در اطراف آن به درازا كشيده نشود.

ادغام‌

آنست كه دو حرف را كه از يك جنس هستند بدون فاصله بعد از يكديگر قرار داه بطوريكه اوّلى ساكن و دوّمى متحرّك باشد و آن بر سه قسم است: