اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٢ - جمع الجمع

كلّسكوت ليس فيه فكره فهو غفلة و كلّ كلام ليس فيه ذكر فهو لغو، فطوبى لمن كان نظره عبرة و سكوته فكرا و كلامه ذكرا و بكى على خطيئته و امن النّاس شرّه.

( نيكوئى‌ها تمامش در سه صفت جمع شده است:

نگاه كردن و سكوت نمودن و سخن گفتن، پس هر نگاهى كه در آن پند نباشد اشتباه است و هر سكوتى كه در آن تفكّر نباشد در آن غفلت و بى‌خبرى است و هر كلاميكه در آن ذكر خدا نباشد بيهوده و بى‌فائده است، پس خوشا بحال كسيكه نگاهش پند و سكوتش تفكّر و كلامش ذكر بوده و بر خطاى خود گريه نمايد و مردم از شرّ او در امان باشند).

٣- از حضرت صادق عليه السلام:

الشّيعة ثلاث:

محبّ وادّ فهو منّا و متزيّن بنا و نحن زين لمن تزيّن بنا و مستأكل بنا النّاس و من استأكل بنا إفتقر.

( تابعين ما سه دسته هستند:

دوستى كه نسبت بما مودّت دارد پس او از ما است، كسيكه خود را بصفات ما مى‌آرايد و ما هم زينت هستيم براى كسيكه ما را زينت خود قرار دهد، و كسيكه ما را وسيله ارتزاق خود قرار ميدهد و كسيكه چنين كند فقير و محتاج ميشود).

٤- از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام:

الاقاويل محفوظة، و السّرائر مبلوه و كلّ نفس بما كسبت رهينة و النّاس منقوصون مدخولون الّا من عصم اللّه.

( گفتارها نگاهدارى شده است. و رازها و نهان‌ها آشكار گشته است و هر كسى گرو اعمال خويش است و مردم از نظر رشد ناقص و معيوب ميباشند مگر كسى را كه خداوند حفظ كند).