حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذابُ يَوْمٍ‌ عَقِيمٍ‌ حج: ٥٥. يَوْمٍ‌ عَقِيمٍ‌ روزى است كه خيرى و سرورى در آن نيست و فرح و شادى نمى‌زايد ظهور آن ميرساند كه مراد عذاب دنياست.

وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ‌ الْعَقِيمَ‌ ذاريات: ٤١. عقيم ظاهرا بمعنى فاعل است گفته‌اند «ريح عقيم» باديكه ابر باران ده نياورد و ابرها و درختان را تلقيح نكند يعنى خيرى نزايد قرآن درباره بادها فرموده:

يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ‌ اعراف: ٥٧. وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ‌ حجر: ٢٢. وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى‌ بَلَدٍ مَيِّتٍ‌ فاطر: ٩.

و اگر بادى باشد كه هيچ يك از فايده‌ها را نداشته باشد پس آن از زائيدن فايده عقيم است باد قوم عاد چنين بادى بوده است. گفته‌اند:

«الْمُلْكُ‌ عَقيمٌ‌» يعنى حكومت نازا است زيرا پدر براى پادشاهى پسرش را ميكشد. اين لفظ فقط چهار بار در قرآن مجيد آمده است.

عَكَفَ: عكوف و عكف بمعنى ملازمت با تعظيم است. در مفردات آمده: «العُكُوفُ‌ الإقْبالُ عَلَى الشَّي‌ءِ وَ مُلازَمَتُهُ عَلَى سَبيلِ التَّعْظِيمِ لَهُ» در قاموس گفته: «عَكَفَ‌ عَلَيْهِ‌ عُكُوفاً:

اقْبَلَ عَلَيْهِ مُواظِباً». اين كلمه بمعنى حبس و منع نيز آمده است چنانكه خواهد آمد، اكثر موارد آن در قرآن‌