آنگاه كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بمدينه آمد تا هفده ماه نماز بطرف بيت المقدس بود بنقل براء بن عازب شانزده يا هفده ماه، بنقل انس بن مالك نه يا ده ماه، بنقل معاذ بن جبل سيزده ماه و در روايت على بن ابراهيم از امام صادق عليه السّلام هفت ماه. اينك آيات تحويل قبله:

١- سَيَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النَّاسِ ما وَلَّاهُمْ عَنْ‌ قِبْلَتِهِمُ‌ الَّتِي كانُوا عَلَيْها قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌ بقره: ١٤٢.

اشكال ابلهان از يهود و غيره آن بود: چه علتى آنها را از قبله‌ايكه در آن بودند بر گرداند؟ در جواب فرموده: بگو مشرق و مغرب و همه جا براى خداست، هر جا را كه خواست قبله ميكند بيت المقدس يا صخره مسجد اقصى خصوصيتى ندارد كه پيوسته قبله باشد و اگر محلى را بجاى محلى قبله كرد براى هدايت مردم و اقتضاء وقت است‌ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌.

در مجمع ضمن روايتى از على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده ... رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وقت ظهر در مسجد بنى سالم نماز ميخواند، دو ركعت از نماز ظهر خوانده بود جبرئيل نازل شد دو بازوى آنحضرت را گرفت و بسوى كعبه بر گردانيد. چون بيت المقدس در شمال مدينه و كعبه در جنوب آن واقع شده لذا ميبايست آنحضرت پشت به بيت المقدس كند بدين جهت در فقيه نقل شده:

«فَجَاءَ جَبْرَئِيلُ ... ثُمَّ أَخَذ بِيَدِ النَّبِيِّ فَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْكَعْبَةِ وَ حَوَّلَ مَنْ خَلْفَهُ وُجُوهَهُمْ حَتَّى قَامَ الرِّجَالُ مَقَامَ النِّسَاءِ وَ النِّسَاءُ مَقَامَ الرِّجَالِ».

٢- قَدْ نَرى‌ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ‌ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ‌