در باره مفاضله ميان انبياء و ائمّه عليهم السلام از جنبه وحى و طرف خطاب خدا بودن انبياء افضل‌اند ولى از جنبه كسبى بايد اندازه تلاش آنان را در نظر گرفت و روى آن حساب كرد مثلا زكريّا و على بن ابى طالب عليهما السلام را در نظر ميگيريم قطع نظر از جنبه وحى:

- على عليه السّلام مروّج شريعت قرآن بود.

- زكريّا عليه السّلام مروّج شريعت تورات.

- على عليه السّلام شريعت مستقل نداشت.

- زكريّا عليه السّلام شريعت مستقل نداشت.- على عليه السّلام در راه خدا بارها جنگيد.

- زكريّا عليه السّلام در هيچ جنگى شركت نكرد.

- على عليه السّلام بهنگام مرگ بدنش پر از جاى زخمهاى جنگى بود.

- زكريّا عليه السّلام اثرى از زخم نداشت.

رويهم رفته اگر تلاشها و فعاليت‌هاى على عليه السّلام را در راه خدا با تلاشهاى زكريّا عليه السّلام مقايسه كنيم علائم طور ديگر جابجا خواهد شد. پس ما در بيان فضيلت كسى بايد سراغ تلاشها و زحمات شخص وى برويم تا نتيجه مطلوب بدست آيد.

وانگهى مطابق روايات، ائمّه عليهم السلام نيز صداى ملائكه را مى‌شنيدند ولى خود آنها را نميديدند و نيز بقلوبشان الهام ميشد كافى ج ١ ص ٢٧٠ «باب انّ الائمّة محدّثون» مفيد رحمه اللّه در كتاب اوائل المقالات ميگويد: قومى از اماميّه قطع كرده‌اند كه امامان اهل بيت از همه انبياء جز پيامبر ما افضل‌اند، و عدّه‌اى از