«الْغُلَامُ‌: الطَّارِدُ الشَّارب» يعنى موى پشت لب بالايش روئيده در مجمع آنرا جوان فرموده است در قاموس و اقرب معنى آنرا پير نيز گفته‌اند كه در اينصورت از اضداد است و نيز با «او» ترديد گفته‌اند: غلام از حين ولادت است تا جوانى.

ناگفته نماند: نگارنده معنى اول را كه «جوان» باشد بهتر ميدانم بقرينه اينكه غلم و اغتلام چنانكه اهل لغت گفته‌اند بمعنى هيجان شهوت نكاح است در مجمع فرموده: غلمة و اغتلام شدت طلب نكاح است و جوان را از آن غلام گفته‌اند كه او در حال طلب نكاح است.

در اينصورت در آياتيكه «غلام» بر بچه اطلاق شده باعتبار ما يؤل اليه است مثل‌ قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي‌ غُلامٌ‌ وَ قَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ ... آل عمران:

٤٠. گفت پروردگارا از كجا مرا پسرى خواهيد بود حال آنكه پير شده‌ام.

آيا درباره حضرت زكريّا است كه از خدا فرزندى خواست و ملائكه باو بشارت يحيى را دادند و چون يحيى بنا بود بزرگ و جوان بشود لذا بلفظ «غلام» تعبير آورده شده و گرنه لازم بود «ولد» گفته شود ايضا درباره مريم آمده كه گفت: أَنَّى يَكُونُ لِي‌ غُلامٌ‌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ... مريم:

٢٠. از كجا مرا پسرى خواهد بود با آنكه بشرى بمن دست نزده است. در آيه ديگر لفظ «ولد» آمده‌ قالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ... آل عمران: ٤٧.

ولى در آيه: فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ فَأَدْلى‌ دَلْوَهُ قالَ يا بُشْرى‌ هذا غُلامٌ‌ ...

يوسف: ١٩. مراد جوان است هكذا در آيه‌ فَانْطَلَقا حَتَّى إِذا لَقِيا غُلاماً