وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ‌ فصّلت: ١٠. يعنى در زمين بركت گذاشت و اقوات آنرا براى عموم نيازمندان اعمّ از انسان و غيره در چهار دوران مقدّر و تعيين كرد رجوع شود به «ارض». إِنَّهُ فَكَّرَ وَ قَدَّرَ. فَقُتِلَ كَيْفَ‌ قَدَّرَ. ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ‌ قَدَّرَ مدثّر: ١٨- ٢٠. مراد از تقدير همان تعيين و اندازه‌گيرى است كه دشمن درباره رسول خدا كرد و گفت:

ساحرش بناميد وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ‌ مَنازِلَ‌ يس: ٣٩. مراد تعيين منازل ماه است در حركت خويش كه هر روز در نظر بيننده در محلى قرار ميگيرد.

وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا. قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِيراً انسان: ١٥ و ١٦.

فاعل «قدّروا» ممكن است اهل بهشت باشد يعنى ظرفها و اكواب را اندازه- گيرى كرده‌اند كه از آن اندازه كم و زياد نيست و ممكن است بخدمتكاران و «طائفين» بر گردد كه آنها اندازه كرده‌اند.

أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ. فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ. إِلى‌ قَدَرٍ مَعْلُومٍ. فَقَدَرْنا فَنِعْمَ‌ الْقادِرُونَ‌ مرسلات: ٢٠- ٢٣. «قدرنا» ظاهرا بمعنى تقدير است مثل‌ مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ‌ فَقَدَّرَهُ‌ عبس: ١٩.

ظاهرا مراد تقدير نطفه است تا بحالت جنينى بيايد يعنى تقدير و تعيين كرديم كه نطفه از مراحل مختلف گذشته و بشكل انسان در آيد مثل‌ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً ...

مؤمنون: ١٤. بعضى از بزرگان آنرا اعمّ گرفته گويد: تقدير كرديم آنچه از حوادث بر شما رخ ميدهد ... از طول عمر، كوتاهى آن، هيئت، جمال، صحّت، مرض، رزق و غيره. ولى ظاهرا اين عموم مراد نباشد بعضى «قدرنا» را از قدرت گرفته يعنى بر اينها توانا بوده‌ايم پس بهتر توانائيم ولى‌