ايضا وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌ ... وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ ... بقره: ١٤٩ و ١٥٠. كه خطاب بآنحضرت و عموم مسلمين است و درباره كعبه آمده‌ جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ‌ مائده: ٩٧.

هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ مائده: ٩٥. لفظ كعبه بيش از دو بار در قرآن مجيد نيامده است.

اين مطلب راجع بآنانكه خارج از مسجد الحرام نماز ميخوانند تفاوتى ندارد زيرا توجّه بمسجد الحرام توجه بكعبه است كه كعبه در وسط مسجد الحرام قرار دارد و جزء آن است ولى كسيكه در مسجد الحرام و يا در كنار مسجد الحرام نماز ميخواند نسبت باو فرق ميكند و توجه بمسجد الحرام از توجه بكعبه جدا ميشود.

الميزان ميخواهد از آيه اول قبله بودن كعبه استفاده كند بدين بيان:

شطر بمعنى بعضى است و بعض مسجد الحرام همان كعبه است و اينكه خدا بجاى «فولّ وجهك الكعبة- فولّ وجهك البيت الحرام» فرموده‌ «شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ» براى برابرى نسبت بحكم قبله سابق است چون آنهم بعض مسجد اقصى بود كه عبارت باشد از صخره معروف آنجا ... (تمام شد).

اين مطلب صحيح است ولى آيه در آن صريح نيست اما در اينكه قبله اصلى كعبه است شكّى نيست، توجّه بمسجد همان توجّه بكعبه است و آنكه در مسجد الحرام نماز ميخواند