نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ‌ ... وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ. مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ‌ الْفُرْقانَ‌ آل عمران: ٣. مراد از نزول فرقان پس از ذكر انزال قرآن، تورات و انجيل چيست؟

بقولى مراد از آن قرآن است ولى چون فرقان مطلق فارق بين حق و باطل است و وصف توراة نيز آمده بهتر است آنرا عام بعد از خاصّ بگيريم يعنى خدا قرآن و تورات و انجيل را نازل كرد و فارق بين الحق و الباطل نازل فرمود و وصف فرقان جامع همه كتابهاست.

در آيه ديگر بجاى فرقان، ميزان آمده است‌ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ... حديد: ٢٥. المنار آنرا در آيه بمعنى عقل گرفته و گويد:

انزال آن مثل انزال حديد است در وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ ....

وَ ما أَنْزَلْنا عَلى‌ عَبْدِنا يَوْمَ‌ الْفُرْقانِ‌ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ ... انفال:

٤١. مراد از يَوْمَ الْفُرْقانِ‌ روز جنگ «بدر» است كه ميان مسلمين و مشركين با پيروزى اهل اسلام و غلبه اهل شرك فرق گذاشت.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ‌ فُرْقاناً ... انفال: ٢٩.

فرقان را در آيه فتح، نصر، هداية، نور، آرامش دل و غيره گفته‌اند فرقان هر چه باشد نتيجه تقوى و حاصل از تقوى است ميشود گفت: مراد از فرقان اعتقاد جازم و ايمان واقعى است كه ميشود با آن ميان هر حق را از ناحق فرق گذاشت و امور را از هم تميز داد در اين صورت آيه در صدد بيان آنست كه ايمان از نتايج عمل است و از عمل توليد ميشود.

وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً ... فَالْفارِقاتِ‌ فَرْقاً مرسلات: ١ و ٤. رجوع شود به «رسل» و «جرى».

فره: فره (بر وزن فرس) بمعنى خود پسندى است اسم فاعل آن فره (بر وزن كتف) آيد.

فراهة بمعنى حذاقت، خفّت و ماهر بودن و نشاط است اسم فاعل آن‌