در مفردات گفته: فرقان از فرق ابلغ است كه فرقان در فرق بين حق و باطل بكار رود ... و آن بنا بر قولى اسم است نه مصدر ولى فرق در آن و غير آن استعمال ميشود.

تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ‌ الْفُرْقانَ‌ عَلى‌ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً فرقان:

١. على هذا قرآن را از آن فرقان گوئيم كه فارق ميان حق و باطل است در مجمع ذيل آيه ١٨٥ بقره فرموده: از ابى عبد اللّه عليه السّلام مروى است كه فرمود: قرآن همه كتاب است و فرقان قسمت محكم و واجب العمل از آن‌

«الْقُرْآنُ جُمْلَةُ الْكِتَابِ وَ الْفُرْقَانُ‌ الْمُحْكَمُ الْوَاجِبُ الْعَمَلِ بِهِ».

اين روايت در الميزان از كافى نقل شده و نيز از اختصاص مفيد نقل كرده كه ... رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در جواب عبد اللّه بن سلام كه گفت: چرا پروردگارت آنرا فرقان ناميده؟

فرموده: چون آيات و سوره‌هايش متفرّق و در غير الواح نازل شده و غير آن كه صحف، تورات، انجيل و زبور باشد همه يكدفعه در الواح و اوراق نازل گرديده‌اند گفت: صدقت يا محمد. بايد در سند اين روايت و تطبيق آن با آيه دقت كرد.

وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ‌ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌ بقره: ٥٣.

ظاهرا وَ الْفُرْقانَ‌ عطف تفسير از كتاب است و در اين آيه بتورات فرقان اطلاق شده است.

... أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‌ وَ الْفُرْقانِ‌ بقره: ١٨٥. بنا بر آيه‌ تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ‌ الْفُرْقانَ‌ كه فرقان وصف همه قرآن است و بنا بر آيه‌ وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى‌ وَ هارُونَ‌ الْفُرْقانَ‌ وَ ضِياءً انبياء: ٤٨.

كه فرقان وصف همه تورات آمده، در اين آيه نيز وَ الْفُرْقانِ‌ وصف همه قرآن است چنانكه‌ مِنَ الْهُدى‌ وصف همه آن ميباشد و بنا بر روايت منقوله از امام صادق عليه السّلام ميشود گفت كه‌ مِنَ الْهُدى‌ وصف همه آن ولى فرقان وصف محكمات واجب العمل است و اللّه العالم.