قراردادهاى بيمه‌اى بيمه يك نوع قرادادى است بين بيمه‌گر (دولت يا شركت) و بين بيمه كننده (شخص يا اشخاص) كه بيمه كننده با پرداخت مبلغى بطور ماهيانه يا ساليانه بنام اقساط بيمه به بيمه گر طبق قرارداد خسارت هر نوع ضرر و زيانى كه بر بيمه كننده وارد شود و در قرارداد ذكر شده باشد، از بيمه‌گر دريافت مىكند.
(مسأله ٢٥) بيمه انواع و اقسام متعددى دارد: بيمه حياة و سلامت بدن - بيمه اموال چه اموالى كه از خارج خريدارى شده باشد و يا موجود در انبارهاى كالاى شخصى و يا عمومى و يا اثاث البيت - بيمه خطر آتش سوزى و غرق در آب و نقص حاصل در كالا و حصول عيبى و خرابى در آن - بيمه ماشين شخص ثالث يا تمام بدنه - بيمه كشتىهاى تجارتى و آنچه از اين قبيل است و بيمه اقسام ديگرى نيز دارد و چون حكم آنها يكى است لزومى ندارد كه تمام آنها ذكر شود.
(مسأله ٢٦) قرارداد بيمه چند ركن و پايه دارد: ١ - ايجاب از بيمه كننده يعنى انشاء عقد بيمه بر طبق بيمه‌نامه بوسيله بيمه كننده.
٢ - قبول بيمه گر يعنى آنچه بيمه كننده انشاء كرد، او قبول كند.
٣ - معلوم كردن آنچه بيمه مىشود: حياة و سلامتى بدن - اموال - ماشين و يا چيزهاى ديگر.
٤ - تعيين بيمه ماهيانه و يا ساليانه...
(مسأله ٢٧) لازم است در قرارداد بيمه تعيين آنچه كه بيمه مىشود و تعيين خطرهاى احتمالى كه آن چيز به خاطر آن خطرات بيمه مىشود و همين طور لازم است اقساط بيمه و ابتداء و انتهاء و مدت بيمه تعيين گردد.
(مسأله ٢٨) مىتوان قرارداد بيمه را با تمام اقسام آن از باب عقد هبه معوضه تصحيح كرد به اين معنى كه بيمه كننده مبلغى را بطور ماهيانه يا ساليانه يا يك جا به بيمه‌گر هبه مىكند و در ضمن عقد هبه به بيمه گر شرط مىكند كه در صورت پيش آمد و رخ داد هر نوع خسارتى كه در بيمه نامه ذكر شده، بايد بيمه‌گر آن را جبران