رها كند و سوره ديگر بخواند، اگر چه از دو ثلث هم گذشته باشد يا سوره‌اى كه مىخوانده ((قل هو الله احد)) يا ((قل يا ايها الكافرون)) باشد.
(مسأله ١٠٠١) بر مرد واجب است حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند بخواند، و بر مرد و زن واجب است حمد و سوره نماز ظهر و عصر را آهسته بخواند.
(مسأله ١٠٠٢) مرد بايد در نماز صبح و مغرب و عشا مواظب باشد كه تمام كلمات حمد و سوره حتى حرف آخر آنها را بلند بخواند.
(مسأله ١٠٠٣) زن مىتواند حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند يا آهسته بخواند، ولى اگر نامحرم صدايش را بشنود، بنابر احتياط آهسته بخواند.
(مسأله ١٠٠٤) اگر در جائى كه بايد نماز را بلند بخواند، عمدا آهسته بخواند، يا در جائى كه بايد آهسته بخواند عمدا بلند بخواند، نمازش باطل است.
ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد صحيح است و اگر در بين خواندن حمد و سوره هم بفهمد اشتباه كرده، لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند.
(مسأله ١٠٠٥) اگر كسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند، مثل آن كه آنها را با فرياد بخواند، نمازش باطل است.
(مسأله ١٠٠٦) انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند، و كسى كه به هيچ قسم نمىتواند صحيح آن را ياد بگيرد، بايد به هر طور كه مىتواند بخواند و احتياط مستحب آنست كه نماز را به جماعت بجا آورد.
(مسأله ١٠٠٧) كسى كه حمد و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمىداند و مىتواند ياد بگيرد چنانچه وقت نماز وسعت دارد، بايد ياد بگيرد و اگر وقت تنگ است، در صورتى كه ممكن باشد، بايد نمازش را به جماعت بخواند.
(مسأله ١٠٠٨) مزد گرفتن براى ياد دادن واجبات نماز بهتر است و مزد گرفتن براى ياد دادن مستحبات آن بدون اشكال جايز است.