بدهد.
(مسأله ٢٤١٣) زنى را كه طلاق داده‌اند و زنى كه صيغه بوده و شوهرش مدت او را بخشيده يا مدتش تمام شده، چنانچه بعد از مدتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عده شوهر اول تمام بوده يا نه، به شك خود اعتنا نكند.
(مسأله ٢٤١٤) مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده بر لواط كننده - در صورتى كه بالغ بوده - حرام است ولى اگر گمان كند كه دخول شده، يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نمىشوند.
(مسأله ٢٤١٥) اگر با مادر يا خواهر پسرى ازدواج نمايد و بعد از ازدواج با آن پسر لواط كند، آنها بر او حرام نمىشوند مگر اين كه آن ازدواج به طلاق يا مانند آن به هم بخورد و لواط كننده بخواهد دوباره با آنها ازدواج كند در اين صورت احتياط واجب آنست كه با آنها ازدواج ننمايد.
(مسأله ٢٤١٦) اگر كسى در حال احرام كه يكى از كارهاى حج است با زنى ازدواج نمايد عقد او باطل است و چنانچه مىدانسته كه زن گرفتن بر او حرام است، ديگر نمىتواند آن زن را عقد كند.
(مسأله ٢٤١٧) اگر زنى كه در حال احرام است با مردى كه در حال احرام نيست ازدواج كند، عقد او باطل است و اگر زن مىدانسته كه ازدواج كردن در حال احرام حرام است واجب است كه بعدا با آن مرد ازدواج نكند.
(مسأله ٢٤١٨) اگر مرد طواف نساء را كه يكى از كارهاى حج است بجا نياورد، زنش و زنان ديگر بر او حلال مىشوند و نيز اگر زن طواف نساء نكند شوهرش و مردان ديگر بر او حلال مىشوند، ولى اگر بعدا طواف نساء را انجام دهند حلال مىشوند.
(مسأله ٢٤١٩) اگر كسى دختر كه بالغ نشده حرام است ولى اگر كسى دختر نا بالغى را براى خود عقد كند و پيش از آن كه نه سال دختر تمام شود، با او نزديكى كند، اظهر آنست كه بعد از بلوغ دختر نزديكى با او حرام نيست اگر چه