هستند يعنى به واسطه شير خوردن دختر و خواهر و مادر او شده‌اند، براى خود عقد كند.
(مسأله ٢٤٩١) زنى كه برادر انسان را شير داده به انسان محرم نمىشود اگر چه احتياط مستحب آنست كه با او ازدواج نكند.
(مسأله ٢٤٩٢) انسان نمىتواند با دو خواهر، اگر چه رضاعى باشند يعنى به واسطه شير خوردن، خواهر يكديگر شده باشند ازدواج كند. و چنانچه دو زن را عقد كند و بعد بفهمد خواهر بوده‌اند، در صورتى كه عقد آنان در يك وقت بوده مخير است هر كدام را بخواهد اختيار كند و اگر در يك وقت نبوده عقد (اولى) صحيح و عقد (دومى) باطل مىباشد.
(مسأله ٢٤٩٣) اگر زن از شير شوهر خود كسانى را كه بعدا گفته مىشود شير دهد، شوهرش بر او حرام نمىشود، اگر چه بهتر آنست كه احتياط كنند: (اول) برادر و خواهر خود را. (دوم) عمو و عمه و دائى و خاله خود را.
(سوم) اولاد عمو و اولاد دائى خود را. (چهارم) برادر زاده خود را. (پنجم) برادر شوهر، يا خواهر شوهر خود را. (ششم) خواهر زاده خود، يا خواهر زاده شوهرش را.
(هفتم) عمو و عمه و دائى و خاله شوهرش را. (هشتم) نوه زن ديگر شوهر خود را.
(مسأله ٢٤٩٤) اگر كسى دختر عمه يا دختر خاله انسان را شير دهد به او محرم نمىشود ولى احتياط مستحب آنست كه از ازدواج با او خوددارى نمايد.
(مسأله ٢٤٩٥) مردى كه دو زن دارد، اگر يكى از آن دو زن فرزند عموى زن ديگر را شير دهد، زنى كه فرزند عموى او شير خورده، به شوهر خود حرام نمىشود.
آداب شير دادن (مسأله ٢٤٩٦) براى شير دادن بچه بهتر از هر كس مادر او است و سزاوار است كه مادر براى شير دادن از شوهر خود مزد نگيرد و خوبست كه شوهر مزد بدهد. و اگر مادر بخواهد بيشتر از دايه مزد بگيرد، شوهر مىتواند بچه را از او گرفته