(مسأله ١١٣٩) هر گاه از روى فراموشى يا ناچارى يا تقيه يا براى كار ديگر مثل خاراندن دست و مانند آن، دستها را روى هم بگذارد اشكال ندارد.
(چهارم) از مبطلات نماز آنست كه بعد از خواندن حمد در صورتى كه قصد دعا ننمايد، و يا به قصد اين كه جزء نمازش باشد آمين بگويد ولى اگر فقط به قصد دعا يا اشتباها يا از روى تقيه بگويد، نمازش باطل نمىشود.
پنجم - از مبطلات نماز آن است كه عمدا يا از روى فراموشى پشت به قبله كند يا به طرف راست يا چپ قبله برگردد، بلكه اگر عمدا به قدرى برگردد كه نگويند رو به قبله است، اگر چه به طرف راست يا چپ نرسد نمازش باطل است.
(مسأله ١١٤٠) اگر عمدا يا سهوا سر را به قدرى بگرداند كه مواجه طرف راست يا چپ قبله يا بيشتر باشد نمازش باطل است، ولى اگر سر را كمى بگرداند كه نگويند روى خود را از قبله برگردانده - عمدا باشد يا اشتباها - نمازش باطل نمىشود، و اگر به مقدارى برگرداند كه بگويند روى خود را از قبله برگردانده است، ولى به حد راست يا چپ قبله نرسيده باشد، در اين صورت چنانچه روگرداندن عمدى باشد نماز باطل است، و اگر سهوى باشد نماز صحيح است.
ششم - از مبطلات نماز آنست كه عمدا كلمه‌اى را بگويد كه يك حرف يا بيشتر باشد اگر چه معنى نداشته باشد.
(مسأله ١١٤١) اگر سهوا كلمه‌اى بگويد كه يك حرف يا بيشتر دارد اگر چه آن كلمه معنى داشته باشد نمازش باطل نمىشود، ولى لازم است بعد از نماز سجده سهو بجا آورد چنان كه خواهد آمد.
(مسأله ١١٤٢) سرفه كردن و آروق زدن و آه كشيدن در نماز اشكال ندارد ولى گفتن آخ و آه و مانند اينها اگر عمدى، باشد نماز را باطل مىكند.
(مسأله ١١٤٣) اگر كلمه‌اى را به قصد ذكر بگويد، مثلا به قصد ذكر بگويد (الله اكبر) و در موقع گفتن آن، صدا را بلند كند كه چيزى را به ديگرى بفهماند اشكال ندارد. بلكه اگر به قصد اين كه چيزى به كسى بفهماند كلمه را به قصد ذكر بگويد اشكال ندارد.