(ششم) بعد از برگشتن كسب يا زراعت، يا عايدى ملك، يا راه ديگرى براى معاش خود داشته باشد، كه نشود به زحمت زنگى كند.
(مسأله ٢٠٤٥) كسى كه بدون خانه ملكى رفع احتياجش نمىشود وقتى حج بر او واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد.
(مسأله ٢٠٤٦) زنى كه مىتواند مكه برود، اگر بعد از برگشتن از خودش مال نداشته باشد و شوهرش هم مثلا فقير باشد و خرجى او را ندهد و ناچار شود كه به سختى زندگى كند، حج بر او واجب نيست.
(مسأله ٢٠٤٧) اگر كسى توشه راه و مركب سوارى نداشته باشد و ديگرى به او بگويد حج برو، و من خرج تو و عيالات تو را در موقعى كه در سفر حج هستى مىدهم، در صورتى كه اطمينان داشته باشد كه خرج او را مىدهد حج بر او واجب مىشود.
(مسأله ٢٠٤٨) اگر خرجى رفتن و برگشتن و خرجى عيالات كسى را در مدتى كه مكه مىرود و برمىگردد، به او ببخشند و با او شرط كنند كه حج كند و او قبول نمايد حج بر او واجب مىشود، اگر چه قرض داشته باشد و در موقع برگشتن هم مالى كه بتواند با آن زندگى كند نداشته باشد.
(مسأله ٢٠٤٩) اگر مخارج رفتن و برگشتن و مخارج عيالات كسى را در مدتى كه مكه مىرود و بر مىگردد به او بدهند و بگويند حج برو، ولى ملك او نكنند، حج بر او واجب مىشود.
(مسأله ٢٠٥٠) اگر مقدارى مال كه براى حج كافيست به كسى بدهند و با او شرط كنند كه در راه مكه به كسى كه مال را داده خدمت بنمايد، حج بر او واجب نمىشود.
(مسأله ٢٠٥١) اگر مقدارى مال به كسى بدهند و حج بر او واجب شود چنانچه حج نمايد، هر چند بعدا مالى از خود پيدا كند، ديگر حج بر او واجب نيست.
(مسأله ٢٠٥٢) اگر براى تجارت مثلا تا جده برود و مالى بدست آورد