يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند.
(پنجم) خريدارى بنده‌هائى كه در شدت مىباشند و آزاد كردن آنان.
(ششم) بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد.
(هفتم) في سبيل الله، يعنى كارهائى كه مىتوان با آنها قصد قربت نمود مثل ساختن مسجد، و مدرسه‌اى كه علوم دينيه در آن خوانده مىشود، و تنظيف شهر، و اسفالت راهها و توسعه آنها و مانند اينها.
(هشتم) ابن السبيل يعنى مسافرى كه در سفر درمانده شده و احكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد شد.
(مسأله ١٩٣٤) احتياط واجب آنست كه فقير يا مسكين بيشتر از مخارج سال خود و عيالاتش را از زكات نگيرد و اگر مقدارى پول يا جنس دارد، فقط به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد.
(مسأله ١٩٣٥) كسى كه مخارج سالش را داشته، اگر مقدارى از آن را مصرف كند و بعد شك كند كه آنچه‌ باقى مانده به اندازه مخارج يك سال او هست يا نه، نمىتواند زكات بگيرد.
(مسأله ١٩٣٦) صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد او از مخارج سالش كمتر است، مىتواند براى كسرى مخارجش زكات بگيرد، و لازم نيست ابزار كار، يا ملك، يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند.
(مسأله ١٩٣٧) فقيرى كه خرج سال خود و عيالاتش را ندارد، اگر خانه‌اى دارد كه ملك او است و در آن نشسته، يا مال سوارى دارد چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند، اگر چه براى حفظ آبرويش باشد، مىتواند زكات بگيرد و همچنين است اثاث خانه، و ظرف، و لباس تابستانى، و زمستانى، و چيزهائى كه به آنها احتياج دارد، و فقيرى كه اينها را ندارد، اگر به اينها احتياج داشته باشد، مىتواند از زكات خريدارى نمايد.
(مسأله ١٩٣٨) فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براى او مشكل نيست بنابر احتياط واجب بايد ياد بگيرد و با گرفتن زكات زندگى نكند. ولى تا وقتى مشغول