(مسأله ٢٠١٨) فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مىخورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مىدهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل برمىدارد فطره طفل بر كسى واجب نيست.
(مسأله ٢٠١٩) انسان اگر چه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.
(مسأله ٢٠٢٠) اگر انسان كسى را كه اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد بايد فطره او را هم بدهد، ولى چنانچه شرط كند كه مقدار مخارج او را بدهد مثلا پولى براى مخارجش بدهد، واجب نيست فطره او را بدهد.
(مسأله ٢٠٢١) اگر كسى بعد از غروب شب عيد فطر بميرد، بايد فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.
مصرف زكات فطره (مسأله ٢٠٢٢) اگر زكات فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقا براى زكات گفته شد برسانند كافيست. ولى احتياط مستحب آن است كه فقط به فقراى شيعه بدهند.
(مسأله ٢٠٢٣) اگر طفل شيعه‌اى فقير باشد، انسان مىتواند فطره را به مصرف او برساند، يا بواسطه دادن به ولى او، ملك طفل نمايد.
(مسأله ٢٠٢٤) فقيرى كه فطره به او مىدهند، لازم نيست عادل باشد ولى دادن به شراب‌خوار جائز نيست و احتياط واجب آن است كه به بىنماز و كسى كه آشكارا معصيت مىكند فطره ندهند.
(مسأله ٢٠٢٥) به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند نبايد فطره بدهند.
(مسأله ٢٠٢٦) احتياط مستحب آن ‌است كه به يك فقير كمتر از يك صاع كه تقريبا سه كيلو است فطره ندهند، ولى اگر بيشتر بدهند اشكال ندارد.