(مسأله ٢٤٢٦) مرد اگر دو زن داشته باشد و نزد يكى از آنها يك شب بماند واجبست نزد ديگرى نيز يك شب در ضمن چهار شب بماند و در غير اين صورت ماندن نزد زن واجب نيست بلى لازم است او را بطور كلى متاركه ننمايد و اولى و احوط اين است كه مرد در هر چهار شب يك شب نزد زن دائمى خود بماند.
(مسأله ٢٤٢٧) شوهر نمىتواند بيش از چهار ماه با عيال دائمى جوان خود نزديكى را ترك كند.
(مسأله ٢٤٢٨) اگر در عقد دائم مهر را معين نكنند عقد صحيح است و چنانچه مرد با زن نزديكى كند، بايد مهر او را مطابق مهر زنهائى كه مثل او هستند بدهد و اما در متعه چنانچه مهر را معين نكنند عقد باطل مىشود.
(مسأله ٢٤٢٩) اگر موقع خواندن عقد دائمى براى دادن مهر مدت معين نكرده باشند، زن مىتواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانائى دادن مهر را داشته باشد چه نداشته باشد ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمىتواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.
متعه (ازدواج موقت) (مسأله ٢٤٣٠) صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
(مسأله ٢٤٣١) احتياط واجب آنست كه شوهر بيش از چهار ماه با متعه خود نزديكى را ترك نكند.
(مسأله ٢٤٣٢) زنى كه صيغه مىشود، اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
(مسأله ٢٤٣٣) زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى