(مسأله ١٤٥٣) كسى كه اطمينان دارد كه اگر سوره را شروع كند يا تمام نمايد به ركوع امام مىرسد، در صورتى كه زياد طول نكشد نكشد بهتر آنست كه سوره را شروع كند، يا اگر شروع كرده، تمام نمايد، و اگر زياد طول بكشد، احتياط واجب آنست كه شروع نكند، و چنانچه شروع كرده تمام ننمايد.
(مسأله ١٤٥٤) كسى كه يقين دارد اگر سوره را بخواند به ركوع امام مىرسد چنانچه سوره را بخواند و به ركوع نرسد جماعتش صحيح است.
(مسأله ١٤٥٥) اگر امام ايستاده باشد و مأموم نداند كه در كدام ركعت است مىتواند اقتدا كند، ولى بايد حمد و سوره را به قصد قربت بخواند اگر چه بعد بفهمد كه امام در ركعت اول يا دوم بوده.
(مسأله ١٤٥٦) اگر به خيال اين كه امام در ركعت اول يا دوم است، حمد و سوره نخواند و بعد از ركوع بفهمد كه در ركعت سوم يا چهار بوده نمازش صحيح است ولى اگر پيش از ركوع بفهمد، بايد حمد و سوره را بخواند و اگر وقت ندارد، فقط حمد را بخواند و در ركوع خود را به امام برساند. و اگر نمىرسد بنابر احتياط واجب قصد انفراد نمايد.
(مسأله ١٤٥٧) اگر به خيال اين كه امام در ركعت سوم يا چهارم است حمد و سوره بخواند و پيش از ركوع يا بعد آن بفهمد كه در ركعت اول يا دوم بوده، نمازش صحيح است، و اگر در بين حمد و سوره بفهمد، لازم نيست آنها را تمام كند.
(مسأله ١٤٥٨) اگر موقعى كه مشغول نماز مستحبى است جماعت برپا شود، چنانچه اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت مىرسد مستحب است نماز را رها كند و مشغول نماز جماعت شود بلكه اگر اطمينان نداشته باشد كه به ركعت اول برسد مستحب است به همين دستور رفتار نمايد.
(مسأله ١٤٥٩) اگر موقعى كه مشغول نماز سه ركعتى يا چهار ركعتى است جماعت برپا شود، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته و اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت مىرسد، مستحب است به نيت نماز مستحبى نماز را دو ركعتى تمام كند و خود را به جماعت برساند.