دو ركعت نشسته بجا آورد.
(ششم) شك بين چهار و پنج در حال ايستادگى كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و سلام نماز را بدهد، و يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد.
(هفتم) شك بين سه و پنج در حال ايستادگى كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و سلام نماز را بدهد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده بجا آورد.
(هشتم) شك بين سه و چهار و پنج در حال ايستادگى، كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و بعد از سلام نماز، دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته بجا آورد.
(نهم) شك بين پنج و شش در حال ايستادگى كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و سلام نماز را بدهد و دو سجده سهو بجا آورد. و نيز بنابر احتياط واجب دو سجده سهو براى ايستادن بى جا در اين چهار صورت بجا آورد.
(مسأله ١٢٠٩) اگر يكى از شكهاى صحيح براى انسان پيش آيد بنابر احتياط واجب نبايد نماز را بدهد و دو سجده سهو بجا آورد. و نيز بنابر احتياط واجب دو سجده سهو براى ايستادن بى جا در اين چهار صورت بجا آورد.
(مسأله ١٢١٠) اگر يكى از شكهائى كه نماز احتياط براى آنها واجب است در نماز پيش آيد، چنانچه انسان نماز را تمام كند، احتياط مستحب آنست كه نماز احتياط را بخواند، و بدون خواندن نماز احتياط، نماز را از سر نگيرد، و اگر پيش از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند نماز را از سر بگيرد، نماز دومش هم باطل است، ولى اگر بعد از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند، مشغول نماز شود، نماز دومش صحيح است.
(مسأله ١٢١١) وقتى يكى از شكهاى باطل براى انسان پيش آيد، و بداند كه اگر به حالت بعدى منتقل شود براى او يقين يا گمان پيدا مىشود، جائز نيست با حالت شك نماز را ادامه دهد، مثلا اگر در حال ايستادن شك كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر و بداند كه اگر به ركوع رود به يك طرف يقين يا گمان پيدا مىكند جائز نيست با اين حال ركوع كند.